About
Menu

pubescere

pubescere [CL] 1 to reach puberty, to be physically mature; b (w. animal as subj.); c (transf. or fig.). Thecla ‥ Christi virguncula, cum desponsata primo ~eret [gl.: cresceret, pollesceret] aevo Aldh. VirgP 46 p. 300; 10‥ ~ens, weaxende, forþframiende WW; jam adolescens fere xvij annorum ~ebat Ord. Vit. XII 26 p. 416; pueritiam salutaverat cumque jam in ejus facie ~entis adolescentie lanugo vernaret, sedem apostolicam visitavit P. Blois Ep. 126. 377B; inde ‥ est puericia usque ad annos xiiij et tunc ~it et incipit moveri vis generacionis in masculis et purgacio in mulieribus Gros. Hexaem. IX 10. 9 p. 283; s1246 ipse ‥ in etate juvenili ~ens, totius Anglie prothoforestarius M. Par. Maj. IV 563.  b s1258 pauperes afflixit, culturam suspendit et pecudes necuit ~entes M. Par. Maj. V 674.  c squalebat mundi facies macie et ariditate, et pro virectis ac vernali flore senescere orbis cepit antequam ~ere Gosc. Transl. Mild. 17; [disce] quo solis ardor lucidi non tepescit; / in cujus aurora precepto pubescit J. Howd. Cant. 370. 2 (w. plant or tree as subj.) to mature. lignum ‥ ~ens floribus, turgescens fructu W. Malm. GP II 76; in vere ‥ vinee ~unt Beleth RDO 133. 138; uvas maturitatis senio flaventes obstupuimus de quorum inferioribus surculis sicomoros ~entes eduximus R. Cold. Osw. pref. p. 326; vinea floreat ut vetus areat, inde labrusca / crescat, pubescat pacis oliva virens Garl. Epith. I 328; germinat radix, humus irrigatur / planta ~it, rosa purpuratur Id. Poems 2. 2.

Saved

Recent