publicator
publicātor, ōris, m. (publico), der Bekanntmacher, Sidon. epist. 3, 13, 2.
inter ceteros autem hujus sententie ~ores Stephano scripsit archiepiscopo Cantuariensi
secretorum vero capituli alibi relator vel ~or graviter puniatur(
tibique dictos predicatores et ~ores ut ‥ rationem reddant de receptis per eos ‥ compellendi concedimus ‥ facultatem
lectores, seu ~ores literarum bullatarum
pūblĭcātŏr, ōris, m. , Sid. Ep. 3, 13 ; pūblĭcātrīx, īcis, f. Arn. 1, 36, celui, celle qui divulgue.