About
Menu

putrescere

putrescere [CL] 1 to be in a process or state of decay, to putrefy; b (fig.). sic caro [sc. pavonis], mirandum fatu, putrescere nescit Aldh. VirgV 231; 8 et ~et, and forrotað WW; tumefacto et ~ente corpore infra duas ebdomadas interiit Gosc. Transl. Mild. 32 p. 203; purpura cum bisso liquida putrescit abisso (Vers.) Ord. Vit. XII 26 p. 417; hec putulentia ‥ i. fetulentia, et putesco [v. l. ~o] ‥ quod componitur exputesco ‥ i. putescere [v. l. ~ere] Osb. Glouc. Deriv. 444; 1169 si manna, prohibente Domino reservatum, ‥ ~escit et vermes facit J. Sal. Ep. 289 (292 p. 670); mirum de his aviculis [sc. martinetis], quia si mortue sicco in loco serventur, ~ere nesciunt Gir. TH I 18; facere illud [semen] in terra ~endo mori et per germinacionem transire in arborem seu spicam frumenti Gros. Cess. Leg. I 10 p. 65; 1252 quod poni faciat fenum inter cleias regis ne ~ant vel deteriorentur Cl 170; sicut plage Domini nostri Jhesu Christi non putruerunt, nec ranclerunt, nec vermes fecerunt Pop. Med. 226; in Hibernia scimus insulam esse in qua nullus hominum mori potest, nec corpora mortuorum apportata ~unt Eul. Hist. II 14.  b 801 sed si tempus medendi adhuc fieri valeat, sana vulnus caritatis calamo, ne ~at in pejus Alcuin Ep. 237; c1211 quidam faventes ineptiis suis, ut sordescant amplius et ~escant in stercore suo ‥ Gir. Ep. 6. 234. 2 to be steeped in putrescence. c798 quid est enim jumenta in stercore suo ~ere, nisi criminosos quosque in putredine peccatorum suorum jacere? Alcuin Ep. 138 p. 219.

Saved

Recent