pyramis
pyramis, a pyramid
pȳrămis, ĭdis, f., = πυραμίς (prob. Egyptian),
- a pyramid, Cic. N. D. 2, 18, 47; Prop. 3 1, 55; Mart. Spect. 1, 1; Tac. A. 2, 61; Plin. 36, 12, 16, § 75: pyramidas regum miramur, id. 36, 15, 24, § 103; Mel. 1, 9; Luc. 9, 155; Tac. A. 2, 61.—
- II Transf., a geometrical solid figure, a pyramid, Boëth. Arith. 2, 21 sqq.
pȳramis, idis, Akk. Plur. idas, f. (πυραμίς), die Pyramide, I) eig., als Bauwerk, bes. der Ägypter, Cic. de nat. deor. 2, 47. Mela 1, 9, 5 (1. § 55). Plin. 36, 75 u. 103. Tac. ann. 2, 61. Prop. 3, 2, 17 (3, 1, 55). Lucan. 9, 155. Mart. de spect. 1, 1. – II) übtr.: a) als Grenzsäule (auch verderbt piramis, peramus, perramus), Gromat. vet. (Boëth.) 405, 12 u. 15 416, 2. – b) als geometr. Figur, Boëth. inst. arithm. 2, 21 sqq. Chalcid. Tim. 20. – c) die spitz zulaufende Rosenknospe, Anthol. Lat. 87, 3 (221, 3).
quorum Alexander Macedo paucos de valle, ~idibus quingentorum et quinque pedum habentibus longitudinem clausa, lapidum extulit
videbam ‥ duos viros venientes ad me ‥ ab utriusque parte altaris ex singulis piramidibus
corpus in terra vel noffo vel petra vel ~ide vel structura qualibet positum(
ille piramides ‥ que, aliquantis pedibus ab aecclesia illa posite, cimiterium monachorum pretexunt
altera ‥ piramis habet xviij pedes et iiij tabulatus in quibus hec leguntur: Hedde episcopus, Bregored ‥
martyr, revoluta ~ide sarcophagi sui, se in latus erexit
nunc ‥ de piramidibus pauca subiciam, sunt autem piramides sepulcra potentum
mausoleo aut ~ide locus occupatus munitus est
apud Glastoniam inter lapideas ~ides duas in cemiterio sacro quondam erectas
inter omnes ~ides mirabilior est ~is Julii Cesaris
hoc pirama ‥ i. quedam alta structura que fiebat antiquitus super sepulturam mortuorum
heers of dede cors , piramis
sepulchrum ‥ quod in modum piramidis construitur
figura corporea ~is est quam continent superficies ab una superficie ad unum punctum oppositum erecte
formacio vero [] in motu a medio est, unde et dilatantur instrumenta in formacione ejus de necessitate, ab infimo vero gutturis incipiens sua figura ut conus, exit ut piramis, os maxime aperiens of the sound of the letter A
philosophi aspexerunt in proprietatibus sectionum ~idum, et invenerunt radios cadentes super communem planitiem superficiei concave corporis ovalis
~is, corpus habens latitudinem in imo et acuitur paulatim usque ad acumen completum in summo ut campanile
videndo diversas partes ejusdem materialis alius actus est confusior, et alius distinccior, ut est propinquior puncto conjunccionis duorum axium piramidum radialium
figura rotunda ~is solida est transitus trianguli rectanguli fixo uno suorum laterum angulum rectum continente triangulique circumducti ad locum unde cepit reditus
ut ‥ radii ‥ fracti sicut a cono pyramidali se diffundant ‥ figuram assimilatam curve superficiei ~idis rotunde
ab hoc circulo procedunt rotunde ~ides
figura que maxime competit fortitudini multiplicationis est ~is rotunda
visus fit per ~idem radiosam cujus basis est res visa
omne quod videtur videtur sub ~ide, cujus conus est in oculo et basis in re visa, secundum auctorem Perspective
acuminatis instar ~idum tenebris lunam ‥ aliquando contingi atque obscurari
in alia ‥ significatione dicitur signum piramis quadrilatera cujus basis est illa superficies quam appellamus signum; vertex vero ejus est in centro terre
nasus sub acuta ~ide prominebat
nam et in rithmachia ludentium hoc indicat jocus, ubi quociens aufertur piramis intercepta, totiens concidunt latera ejus. nonne harum piramidum instar habent seculi potestates
pyk walle , piramis
cancellus ibidem est ruinosus. ecclesia et piramis ejusdem non sunt bene reparate
fenestra piramidis ejusdem est fracta
cur non potius sermonem meum converto ad polos aestivos et Maias ~ides in ea invectus et vociferans
piramus,hegh shap oftreys
pȳrămis, (14) ĭdis, f. (πυραμίς), pyramide : Cic. Nat. 1, 24 ; 2, 47.
Ciborium, quod altari superponitur. Bernerus Abbas de Translat. S. Hunegundis, in fine :
Sanctas reliquias referentes in sanctam Dei Ecclesiam inthronizant, ac in sacro peribolo retro altare S. Virginis Hunegundis, intra Pyramidem, quod nos oraculum dicimus, digno cum obsequio componunt.
pȳrămis, pyramĭdis, f.: bocciolo [AntLat]
♢ acc. pl. ĭdas.
pȳramis īdis, f
- , πυραμίς, a pyramid, C., Pr., Ta.
Pyrămis
(πυραμίς). A pyramid; a form of structure which doubtless originated with the Egyptians, though it was adopted by the Etruscans and Romans, and is found in the so-called Cyclopean remains in Greece. (See Cyclopes, p. 451.) The Romans used the pyramid as a design for sepulchral monuments (see illustration, p. 732), a fine existing specimen being the tomb of C. Cestius on the Appian Way just outside of Rome. The tomb of Augustus, remains of which are still to be seen, was pyramidal, rising to the height of some 328 feet. (See Augustus.) The pyramidal form is found in the Birs-Nimrûd or Tower of Belus (see pages 175, 176), and it occurred in the famous mausoleum at Halicarnassus. See illustration, p. 1018.