pyrites
pyrītes, ae, m., = πυρίτης.
- Flint, Plin. 36, 19, 30, § 138. —
- II A millstone, Plin. 36, 19, 30, § 137.—
- III Iron pyrites, sulphuret of iron, marcasite, Plin. 36, 19, 30, § 137.
pyrītēs, ae, m. (πυρίτης), I) der Feuerstein Plin. 36, 138. – II) unser Eisen- od. Schwefelkies, Markasit, Plin. 36, 137. – III) der Mühlstein, Plin. 36, 137.
pirites vel focaris lapis,fyrstan
lapis periter [sic ], i. petra focaria de mola
has dum perlustro visu, nitet esse [? l. ecce ] pyrites, / qui si tractetur durius igne nocet
si in pirite sigillum hoc modo sculptum inveneris, turturem sc. et ramum olive ore tenentem
~es [] ‥ est lapis fulvus, aeris similans qualitatem, cui plurimus ignis inest : Trevisa XVI 77 perides
lapis pirites lapis est a quo per alisionem calibis vel alterius duri corporis evolat ignis, sed G. in epistolis ad Glauconem exponit lapis pirites, i. lapis miluaris, quem quidam dicunt de lapide lato supra quem solet ignis construi
pўrītēs, æ, m. (πυρίτης), ¶ 1 pierre meulière : Plin. 36, 137 ¶ 2 pyrite : Plin. 36, 138 ¶ 3 marcassite : Plin. 36, 137.