pyromantia
pyromantīa, ae, f. (*πυρομαντεία), die Weissagung aus dem Feuer, Isid. orig. 8, 9, 13. Mythogr. Lat. 3, 12. – dass. pyromantis, Varro bei Serv. Verg. Aen. 3, 359.
Varro ‥ quattuor species divinationis ab elementis mutuatus est, pirimantiam sc., aerimantiam, ydromantiam, et geomantiam
aeromantia [MS: ~ia ] incantatio que fit de igne, nam pyr dicitur ignis
mantice in quinque partes dividitur ‥ quinta ~ia, id est divinatio in igne
chyromantia, quam plene scivimus in nostris diebus velut acrumantiam, et piromantiam, et quasdam alias
a dyvynynge be fyre , piromancia
pўrŏmantīa, æ, f. (πυρομαντεία), pyromancie, divination au moyen du feu : Isid. Orig. 8, 9, 13 || ou pўrŏmantis Varr. d. Serv. En. 3, 359.