quadrimus
quadrimus, of four winters, four years old
quā̆drīmus, a, um, adj. [quattuor and root ghim-, him-, of Sanscr. himas, snow; cf. Gr. χιών, χεῖμα; Lat. hiems, hibernus; hence, of four winters],
- of four years, four years old (class.): de quadrimo Catone, of Cato of Utica, when four years old, Cic. Fam. 16, 22, 1; cf.: infantem natum esse quadrimo parem, Liv. 27, 37: boves, Varr. R. R. 1, 20, 5: merum, Hor. C. 1, 9, 7: vitis, Col. 4, 16, 1: dies, a term of four years, Dig. 23, 4, 19: equae, Plin. 8, 44, 69, § 171.
quadrīmus, a, um (quattuor), vierjährig, v. Pers. = als kleines Kind-, im zarten Alter von vier Jahren, qu. Cato. Cic.: infans, Liv.: puer, Sen. rhet.: bos, Varro: dies (Termin), Colum.; vgl. quadrimā die, nach vier Jahren, ICt.: merum, Hor.
~us, quatuor annorum
puerulus ‥ nec bimus nec trimus aliquid loqui poterat verum etiam non ~us
quădrīmus, (13) a, um (quattuor), âgé de quatre ans : Cic. Fam. 16, 22, 1 ; Varro R. 1, 20, 5 ; quadrimum merum Hor. O. 1, 9, 7, vin de quatre ans ; quadrima dies Dig. 23, 4, 19, terme de quatre années.
quadrīmus
adj.
- quattuor+hiems, of four winters, four years old: de quadrimo Catone, when four years old: infans quadrimo par (sc. infanti), L.: merum, H.