quadripes
quā̆drĭpēs, ĕdis, v. quadrupes.
quadripēs, s. quadrupēs.
Quadrupes, Equus. Testamentum ann. 813. in Probat. novæ Hist. Occitaniæ tom. 1. col. 39 :
Vel alia mobilia, vel Quadripedem meum, ipse prædictus, cui eleemosinam meam injunxero, in sacerdotibus et pauperibus, orfanis et viduis in eleemosynam pro remedio animæ meæ erogare faciat.