quinimmo

quinimmo [CL, al. div.] , (to reinforce previous statement or bring new element to it) what is more, moreover, and also. b (non solum ‥ quinimmo or sim.) not only ‥ but also, rather. flagellatus a cultura Christi flecti nequivit. ~o [gl.: magis] pupillam percussoris evulsam ‥ restituit Aldh. VirgP 36 p. 282; o fratres, conversatione ejus dignum me esse non usurpo, quin immo nullius sermone explicari potest V. Cuthb. II 1; omnis conditio et uterque sexus exaltant ibi non suum sed nomen Domini solius. quinni[mmo] Spiritus ejus congregat dispersos qui quamlibet diverse morigeratos inhabitare facit unius moris in domo Canon. G. Sempr. f. 55v; quinimmo [ME: ȝet mare] ejus filii quam cito peccavit omnes mortui sunt AncrR 118; c1389 vitare volentes ‥ quynimo curantes ut ‥ Dip. Corr. Ric. II 67; quimi[mmo], A. but WW; c1550 purgabitque fenestras ‥ quinymmo et ymagines Reg. Aberd. II 103.  b 672 non solum artes grammaticas ‥ quin immo allegoricae ‥ oracula Aldh. Ep. 5 p. 490; musice sonoritatis dulcedo non tantum delectat modulis, ~o juvat et commodis Gir. TH III 12 p. 155; non tantum illibata conservassent, ~o tam nove tamque cruente conquisitionis ‥ Id. EH II 9 p. 325; leprosos: quos non verbi solamine solo / solatur, quinimmo rei verboque refectis / divino, donat fragilis suffragia vite H. Avr. Hugh 1046; 1343 non solum impediti ‥ ~o captivati (Lit. Papae) Ad. Mur. Chr. 150.