quinquagesima
quia decurrit usque in diem sanctum Paschæ. Initium autem, inquit Alcuinus lib. de Divin. Offic.
sumit a sequenti hebdomada post Sexagesimam..... et finitur die sancto Paschæ. Vide eumd. in Epist. ad Carolum M. de ea re, Amalarium lib. 1. de Eccl. Offic. cap. 3. Rabanum lib. 2. de Instit. Cleric. cap. 34. Rupertum lib. 4. de Divin. Offic. cap. 8. Honorium August. lib. 3. cap. 40. Hugon. a S. Victore lib. 3. Observ. Eccl. cap. 12. Durandum lib. 6. cap. 27. etc.
Pentecoste, Spatium scilicet 50. dierum a Paschatis die usque ad diem ipsum festum, quem
Pentecostesnomine vulgo indigitant Christiani, unde et
Quinquagesima Paschalisdicitur Rabano de Institut. Cleric. lib. 2. cap. 41. et 34. et Honorio Augustod. lib. 3. cap. 148. ad discrimen alterius
Quinquagesimæ, quæ est ante Quadragesimam.
Quinquagesimi dies, apud Cumeanum Abbatem de Mensura Pœnitentiarum cap. 2. Ferrandus Diac. cap. 214. ex Synodo Sardicensi tit. 1 :
Ut diebus Quinquagesimæ genua non flectantur.Hac præterea notione
Quinquagesimamusurpat Cassianus lib. 2. de Cœnob. instit. cap. 6. 18. et Collat. 21. cap. 8. ubi observat, in ea non custoditam a strictioris vitæ Monachis jejuniorum regulam usque ad vigiliam Pentecostes, qua de re exstant Canones apud Gratian. dist. 4. cap.
Scireet cap.
Post Pascha. Honorius Augustodun. lib. 3. Gemmæ Animæ cap. 136 :
Tempus inter Pascha et Pentecoste Quinquagesima nominatur, quia a Sabbato, quo duo Alleluya inchoantur, usque ad Sabbatum Pentecostes quinquaginta dies computantur, quibus Alleluya in cantu frequentatur.Et cap. 137 :
Aliud est Pentecoste, aliud Quinquagesima. Pentecoste a die Resurrectionis Christi, usque ad adventum Spiritus sancti : Quinquagesima incipit a Sabbato, quo duo Alleluya cantantur, et finit in Dominica Benedicta, sed utroque corporis et animæ lætitia exprimitur.Vide Durandum lib. 6. Ration. cap. 81. num. 17. et S. Maximi Taurinensis Homil. 3. in solennitate Pentecostes.
Ut nulli civium Paschæ, Natalis Domini, vel Quinquagesimæ solennitatem in villa liceat celebrare.Concilium Turonense II. can. 17 :
De Pascha usque Quinquagesimam, exceptis Rogationibus, omni die fratribus prandium præparetur.Vide Martin. Bracar. cap. 57. et Concilium Aurelian. IV. can. 2.
P. Dei gratia Narbonensis Archiepiscopus...... in remissione peccatorum nostrorum et prædecessorum nostrorum dictam terram ad dominium mensæ archiepiscopalis spectantem eis ratione Quinquagesimæ quam dare licet nobis, in constructione monasterii juxta canonicas sanctiones, laudavimus et quitavimus et libere concessimus.Intelligo Quinquagesimam partem bonorum Archiepiscopatus.
QUINQUAGE´SIMA(1.) A tax of the fiftieth part, or 2 per cent., upon the value of all slaves who were sold; instituted by Augustus (Dio Cass.).
In A.D. 56 the rate was 1-25th, or 4 per cent. (vectigal quintae et vicesimae venalium mancipiorum, Tac. Ann. 13.31). Marquardt (Staatsverwaltung, 2.270) would reconcile the two passages by reading, with Lipsius, πεντεικοστῆς for πεντηκοστῆς in Dio Cassius.
(2.) Tacitus (Tac. Ann. 13.51) speaks of Nero abolishing a quinquagesima. But the charge on slaves was now 1-25th, not 1-50th; Nero, therefore, must have abolished some different tax. It may have been one of Caligula's taxes (Suet. Cal. 40), though Claudius seems to have repealed these (Dio Cass.); or similar to the charges of quinquagesimae mentioned by Cicero (Cic. Ver. 3.49, 78) as made by publicani on the aratores of Sicily; or it may have been some other illegal exaction (see under QUADRAGESIMAand Marquardt's Staatsverw. 2.184).
A duty of 2 per cent. was levied at Athens on exports and imports [PENTECOSTE].
[F.T.R]sc. pars. (1) A Roman tax of the fiftieth part, or two per cent. on the value of all slaves who were sold. It was instituted by Augustus (Dio Cass. lv. 31).
(2) A similar tax at Athens (πεντηκοστή) levied on exports and imports. See pentecoste.