quinquepertitus
quinquepertitus, in five parts, fivefold
quīnquepertītus (quīnquepartītus), a, um (quinque u. partitus, Partiz. v. partior), fünffältig, α) Form quinquepert., Cic. de inv. 1, 59 u. 68. Augustin. de civ. dei 6, 3. p. 249, 16 D2; serm. 43, 3. – Adv. quīnquepertītō, fünffältig, Plin. 25, 65. – β) Form quinquepart., Augustin. epist. 187, 40. Cassiod. in psalm. 38 divis. u. ad v. 8 u. 13. Euanth. de trag. et com. p. 6. lin. 4. Reiff. (= p. X IV, 16 Klotz).
non quia ~pertita est distinctio patriae coelestis sed ‥
nonne in uno corpore ~partitos habemus sensus(
multa que ad ~partitum pertinent sensum
~pertitus anime sensus
januas cymiterii quinque partitas
quinquies pro nobis Christus sanguinem suum fudit ‥ inde ‥ officium misse ~partitum est
omnibus hoc scriptum quinquipartitum visuris
quīnquĕpertītus, a, um (quinque, partitus), divisé en cinq parties : Cic. Inv. 1, 59 ; 1, 68.
quīnquepertītus (-partītus)
adj.
- partio, in five parts, fivefold: argumentatio.