quinquertio
quinquertĭo, ōnis, m., v. quinquertium.
quīnquertio, ōnis, m. (quinquertium), der die fünf Übungsarten (die das quinquertium umfassen) Treibende, griech. πένταθλος, Liv. Andr. b. Fest. 257 (a), 11.
quīnquertĭō, ōnis, m. (quinquertium), athlète du pentathle : Andr. d. Fest. 257.