ranunculus
ranunculus, a little frog, tadpole
rānuncŭlus, i, m. dim. [rana].
- Lit., a little frog, a tadpole, porwigle, Cic. Div. 1, 9, 15.—
- II Transf., jocosely, of the inhabitants of Ulubrae (as residing in the neighborhood of marshes), Cic. Fam. 7, 18, 3.—
- III A medicinal plant, called also batrachion, perh. crowfoot, ranunculus, Plin. 25, 13, 109, § 172; Tert. Spect. 27.
rānunculus, ī, m. (Demin. v. rana), der kleine Frosch, I) eig., Cic. de div. 1, 15. – scherzh. v. den Bewohnern von Ulubrä, das in der Nähe der pontinischen Sümpfe lag, Cic. ep. 7, 18, 3. – II) übtr., eine Pflanze = batrachion, viell. Hahnenfuß, Plin. 25, 172.
~us, parva rana vel ranella
~as e sinu projectas prunis impositas comedunt
raniunculus parvus et viridis occidatur cujus cor lavetur in vino et succo absin’
saltem nunc veniant illi ranunculi / per quos afflicti sunt Egipti populi [cf. ]Exod. viii 2–14
hin[(c ] onager rudit, ranunculus [gl.: ] inde coaxata lytulle frogge
incredibilis ~orum vis agris relicta
multa sunt ~i genera. primum genus ab herbariis pes corvi, a nostriscrowfote dicitur. ejus flos vocaturkyngecuppe auta golland . secundum genus ab herbariis vocatur apium risus, ab historicis herba sardonia, unde risus sardonius originem traxit ‥ quidam putant vocari nostrati linguaache
rānuncŭlus, ī, m. (rana), ¶ 1 petite grenouille : Cic. Div. 1, 15 || [par plaisanterie, en parlant dʼun habitant dʼun lieu marécageux] : Cic. Fam. 7, 18, 3 ¶ 2 c. batrachium : Plin. 25, 172.
rānuncŭlus, i, m.: ranocchia, piccola rana; nam Ulubris, honoris mei causā, vim maximam ranunculorum se commosse (i.e. commovisse), constabat (tempo epistolare) Cic perché si sa che a Ulubre un forte coro di ranocchie si è agitato per farmi onore
● ranuncolo (pianta) Plin ⧟ POWO 30002060-2, 712245-1, 713050-1, 324977-2, 300627-2.
rānunculus ī, m dim.
- rana, a little frog, tadpole.