rapaciter
rapāciter, Adv. (rapax), räuberisch, Schol. Bob. ad Cic. Vat. 5. p. 316 B.
indisciplinate vivebant, in res alienas ~iter involabant
răpācĭtĕr, adv., avec rapacité : Schol. Cic. Vat. 5, p. 316.
indisciplinate vivebant, in res alienas ~iter involabant