rapidulus
răpĭdŭlus, a, um, adj. dim. [rapidus],
- swift, rapid: sonitus, Mart. Cap. 8, § 804.
rapidulus, a, um (Demin. v. rapidus), reißend schnell, Mart. Cap. 8. § 804.
răpĭdŭlus, a, um, qq. peu rapide : Capel. 8, 804.