rapio
rapio, to seize and carry off, abduct (and rape), snatch, tear, pluck, drag, hurry away
BWL
the winds seized the keels
they live by robbing
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A In gen., Plaut. Rud. 3, 6, 15 (853); 30 (868); 31 (869): quo rapitis me? quo fertis me? id. Men. 5, 7, 10 (999); cf. Verg. A. 6, 845; Ov. M. 9, 121: quo me cunque rapit tempestas? Hor. Ep. 1, 1, 15; cf. id. C. 3, 25, 1: sumasne pudenter an rapias, snatch, id. Ep. 1, 17, 45; cf. id. S. 1, 5, 76: hostes vivos rapere soleo ex acie: ex hoc nomen mihi est (sc. Harpax), Plaut. Ps. 2, 2, 60 (653): te ex lustris uxor, id. As. 5, 2, 84 (934): volucri spe et cogitatione rapi a domo, Cic. Rep. 2, 4, 7: ab aede rapuit funale, Ov. M. 12, 247: torrem ab aris, id. ib. 12, 271: deque sinu matris ridentem . . . Learchum . . . rapit, id. ib. 4, 516 (for which, simply sinu, id. ib. 13, 450): hastam, de vulnere, id. ib. 5, 137: telum, Verg. A. 10, 486: repagula de posti, Ov. M. 5, 120: (frondes) altā rapit arbore ventus, id. ib. 3, 730: vi atque ingratis ... rapiam te domum, Plaut. Mil. 2, 5, 40 (450): aliquem sublimem domum, id. As. 5, 2, 18 (868); cf.: sublimem, id. Mil. 5, 1 (1394); id. Men. 5, 7, 6 (995); Ter. And. 861: commeatum in naves rapiunt, Liv. 41, 3: aliquem in jus, Plaut. Rud. 3, 6, 21 (859); so, in jus, id. Poen. 5, 5, 56 (1335); Hor. S. 1, 9, 77; 2, 3, 72; cf.: in jus ad regem, Liv. 1, 26: in carcerem, Suet. Tib. 11; 61: aliquem ad cornuficem, Plaut. Poen. 1, 2, 156 (365); id. Bacch. 4, 4, 37 (676): ad praetorem, id. Aul. 4, 10, 30 (760): ad supplicium ob facinus, Cic. de Or. 2, 59, 238: ad mortem, id. Verr. 2, 5, 52, § 138; id. Cat. 1, 10, 27: ad tortorem, id. Tusc. 5, 5, 13: ad poenam, Suet. Claud. 10; 37; id. Vit. 14: ad consulem, Liv. 10, 20: matres, virgines, pueros ad stuprum, id. 26, 13: teneram virginem ad virum, Cat. 61, 3 (cf.: rapi simulatur virgo ex gremio matris, aut, si ea non est, ex proximā necessitudine, cum ad virum traditur, quod videlicet ea res feliciter Romulo cessit, Fest. p. 289 Müll.): illum (sc. lembum) in praeceps prono rapit alveus amni, Verg. G. 1, 203: nec variis obsita frondibus Sub divum rapiam, drag into open day, Hor. C. 1, 18, 13. — Poet.: Nasonis carmina rapti, i.e. torn from his home, borne far away, Ov. P. 4, 16, 1; cf. id. H. 13, 9; Stat. S. 3, 5, 6. —
- B With the idea of swiftness predominating: Turnus rapit Totam aciem in Teucros, Verg. A. 10, 308: rapit agmina ductor, Luc. 1, 228: agmina cursu, Sil. 7, 116: legiones, Plin. Pan. 14: curru rapi, Sil. 1, 134: quattuor hinc rapimur raedis, Hor. S. 1, 5, 86: Notus rapit biremes, Sil. 17, 276: carinas venti rapuere, Luc. 3, 46: rapit per aequora navem, hurries it away, Verg. A. 10, 660; cf.: ventis per aequora, Ov. M. 14, 470: missos currus, Hor. S. 1, 1, 114: pedes quo te rapiunt, id. C. 3, 11, 49: arma rapiat juventus, snatch up, Verg. A. 7, 340; so, arma, Ov. M. 2, 603: arma manu, Verg. A. 8, 220: bipennem dextrā, id. ib. 11, 651: cingula, id. ib. 9, 364.—
- 2 With reflex. pron., to hasten, hurry, tear one’s self, etc.: ocius hinc te Ni rapis, Hor. S. 2, 7, 118; cf. Ov. Am. 3, 5, 29: se ad caedem optimi cujusque, Cic. Phil. 13, 8, 18.—
- C In partic.
- 1 To carry off by force; to seize, rob, ravish; to plunder, ravage, lay waste, take by assault, carry by force, etc. (very freq.; cf. praedor), Plaut. Men. 1, 3, 11 (192): erat ei vivendum latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset, Cic. Phil. 2, 25, 62: tamquam pilam rapiunt inter se rei publicae statum tyranni ab regibus, id. Rep. 1, 44, 68: virgines rapi jussit ... quae raptae erant, etc., id. ib. 2, 7, 12; 2, 8, 14; so, virgines, to carry off, abduct, Sall. C. 51, 9; Liv. 1, 9; Quint. 7, 7, 3; 9, 2, 70; Hor. C. 2, 4, 8; Ov. M. 12, 225; id. A. A. 1, 680: raptus a dis Ganymedes, Cic. Tusc. 1, 26, 65: ab Idā, Hor. C. 3, 20, 16: omne sacrum rapiente dextrā, id. ib. 3, 3, 52: alii rapiunt incensa feruntque Pergama, pillage and plunder, Verg. A. 2, 374 (the Homeric ἄγουσι καὶ φέρουσι; for which, in prose, ferre et agere; v. ago); cf.: rapturus moenia Romae, Luc. 3, 99: Theumeson, to seize by force, Stat. Th. 4, 370: Armeniam, to plunder, lay waste, Tac. A. 13, 6: Karthaginem, Sil. 15, 401: urbem, Stat. Th. 7, 599: raptas ad litora vertere praedas, Verg. A. 1, 528.— Absol.: rapio propalam, Plaut. Ep. 1, 1, 10 (10): ut Spartae, rapere ubi pueri et clepere discunt, Cic. Rep. 4, 5, 11 (Non. 20, 14): agunt, rapiunt, tenent, id. Rep. 3, 33, 45 Mos.; cf. along with trahere, Sall. C. 11, 4; id. J. 41, 5; with congerere, auferre, Mart. 8, 44, 9.— With the idea of rapidity predominating: castra urbesque primo impetu rapere, to conquer rapidly (= raptim capere), Liv. 6, 23, 5 Drak.; so, castra, Flor. 3, 20, 4; 4, 12, 34: Bithyniam, id. 3, 5, 6: Hispaniam, id. 2, 17, 6: arces, Luc. 6, 14.— Part. perf. subst.
- α rapta, ae, f., the ravished one, the seduced: gratus raptae raptor fuit, Ov. A. A. 1, 680; id. H. 5, 97; 13, 55; 16, 339; id. F. 4, 607.—
- β raptum, i, n., the plunder, that which is stolen: rapto vivere, to live by robbery, Liv. 7, 25 fin.; 22, 39; 28, 24: Quint. 3, 7, 24; Sen. Ep. 70 fin.; Curt. 3, 10 fin.; Just. 41, 4, 7; Verg. A. 7, 749; Ov. M. 11, 291; id. Tr. 5, 10, 16; for which: ex rapto vivere, id. M. 1, 144; so, rapto gaudere, Liv. 29, 6, 3 Drak.: rapto potiri, Verg. A. 4, 217: rapto uti, Vell. 2, 73, 3: sine rapto vivere, id. 2, 32 fin.—
- 2 To cut off, mutilate (poet.): caput, Sil. 15, 807: ora gladio, id. 7, 704: rapuit non dente ferarum, Luc. 10, 517.—
- 3 To carry off suddenly or prematurely by death, to snatch away (poet. and in post-Aug. prose): improvisa leti Vis rapuit rapietque gentes, Hor. C. 2, 13, 20; so id. ib. 2, 17, 5; 4, 2, 21; id. Ep. 1, 14, 7; Verg. A. 6, 428; Ov. P. 4, 11, 5; Stat. S. 2, 1, 208; 5, 3, 16; Plin. 7, 8, 6, § 46; Suet. Calig. 7; Just. 2, 2, 13 (but Liv. 3, 50, 8: fato erepta, v. Drak.)— Absol.: et labor et durae rapit inclementia mortis, i.e. hurries on, Verg. G. 3, 68: RAPTA EST = obiit, Inscr. Orell. 4475.
- II Transf. (poet.), of any action or motion which resembles seizing, snatching, etc.: flammanm, to catch quickly, Verg. A. 1, 176; Ov. M. 3, 374; cf.: incendia, id. ib. 15, 350: nigrum colorem, to take or assume quickly, id. ib. 7, 289; cf.: vim monstri, id. ib. 4, 744; and v. III.: Halesus Turno feroces Mille rapit populos, leads hastily on, Verg. A. 7, 725; cf. id. ib. 10, 178: rapiuntque ruuntque; Litora deseruere, take hold, seize in haste (the cables, etc.), id. ib. 4, 581; cf.: scalas, Auct. B. Alex. 20, 4.—Of the gliding movement of a serpent nec rapit immensos orbes per humum, sweeps along, Verg. G. 2, 153: pars densa ferarum Tecta rapit, i.e. range quickly through, Verg. A. 6, 8 Heyne; cf.: acrior et campum sonipes rapit, Stat. Th. 5, 3.
- III Trop.
- A In gen., to snatch, force, or hurry away: fertur quasi torrens oratio, quamvis multa cujusquemodi rapiat, Cic. Fin. 2, 1, 3: ipsae res verba rapiunt, carry along with them, id. ib. 3, 5, 19: aspice me quanto rapiat Fortuna periclo, carries away (the figure taken from a storm at sea), Prop. 1, 15, 3: aliquem in deteriorem viam, Plaut. Trin. 3, 2, 54 (680); cf.: (comoediam) in pejorem partem, i.e. to put a bad construction upon, to misconstrue, misrepresent, Ter. Ad. 3: consilium meum in contrariam partem, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 2: aliquem in invidiam, Cic. Agr. 3, 2, 7: opinionibus vulgi rapimur in errorem, id. Leg. 2, 17, 43: si quis in adversum rapiat casusve deusve, Verg. A. 9, 211; Cic. Tusc. 5, 5, 13: cum aliqua his ampla et honesta res objecta est, totos ad se convertit et rapit, seizes upon, appropriates, id. Off. 2, 10, 37; cf.: commoda ad se, id. ib. 3, 5, 22: victoriae gloriam in se, Liv. 33, 11 fin.: almum Quae rapit hora diem, snatches away, Hor. C. 4, 7, 8; cf.: simul tecum solatia rapta, Verg. E. 9, 18: impetus rapit huc, rapit illuc, Stat. Th. 12, 794.—
- B In partic.
- 1 To carry along or away with passion, to transport, ravish, captivate; and with a designation of the limit, to carry or hurry away, to attract strongly to any thing (usually in a bad sense): impetu raptus, Quint. 7, 2, 44: judicem rapere, id. 6, 2, 3; cf. id. 10, 1, 110; 12, 10, 61: praedae ac rapinarum cupiditas caeca te rapiebat, Cic. Pis. 24, 57: amentiā rapi, id. Fam. 16, 12, 2: furorne caecus, an rapit vis acrior, An culpa? Hor. Epod. 7, 13; cf.: in medias res auditorem, id. A. P. 149: utraque forma rapit, Prop. 2, 25 (3, 20), 44: quem (sc. leonem) cruenta Per medias rapit ira caedes, Hor. C. 3, 2, 12: rapit omnes ira, Sil. 14, 299: ὁρμή, quae hominem huc et illuc rapit, Cic. Off. 1, 28 fin.; cf. Verg. A. 4, 286; 8, 21: ad quas (res) plerique inflammati aviditate rapiuntur, Cic. Off. 2, 11, 38: animus cupidine caecus ad inceptum scelus rapiebat, Sall. J. 25, 7: ea (cupiditas) ad oppugnandam Capuam rapit, Liv. 7, 30 et saep.—In a good sense: qui ad divinarum rerum cognitionem curā omni studioque rapiantur, Cic. Div. 1, 49, 111: rapi ad opes augendas generis humani, id. Rep. 1, 2, 3. — Poet., with inf. (for ad aliquid): (mundus) rapit aetherios per carmina pandere census, Manil. 1, 12.—
- 2 To seize by violence, to snatch, steal (poet.): Hippodameam raptis nactu'st nuptiis, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Trag. v. 398 Vahl.): oscula, Hor. C. 2, 12, 28; Tib. 1, 4, 53; 55; 1, 8, 58; cf.: Venerem incertam, Hor. S. 1, 3, 109; cf.: sed rapiat sitiens Venerem, but may eagerly seize upon, Verg. G. 3, 137: illicitas voluptates, Tac. H. 3, 41: spem adoptionis acrius in dies, id. ib. 1, 13 fin.: quo facinore dominationem raptum ierit expediam, id. A. 4, 1; cf. id. H. 2, 6.—
- 3 With the idea of rapidity or haste predominating, to snatch, seize, or lay hold of quickly, to hasten, precipitate (poet.; in prose only since the Aug. per.): vive, Ulixes, dum licet: Oculis postremum lumen radiatum rape: non dixit cape, non pete; haberet enim moram sperantis diutius sese victurum; sed rape, Cic. de Or. 3, 40, 162 (from an old poet.): rapiamus, amici, Occasionem de die, Hor. Epod. 13, 3; so, occasionem, Juv. 15, 39: viam, to hasten, Ov. H. 19, 74 Loers; cf. iter, Sil. 12, 471: gressus, Luc. 3, 116: cursus, id. 5, 403: letum, id. 4, 345: bellum, to wage suddenly, id. 5, 403: nefas, to hasten, precipitate, id. 10, 428: ut limis rapias, quid prima secundo Cera velit versu, may hastily note, Hor. S. 2, 5, 53 al.—In prose: raptae prope inter arma nuptiae, Liv. 30, 14, 2 Drak.: repente impetu facto transitum rapuit, Front. Strat. 1, 4, 8: inter rapienda momenta periculorum communium, Amm.18, 7, 7 et saep.—
- 4 In late Lat., to strive for in purchasing: exemplaria litterarum certatim, Hier. Ep. 57, 2: librum totā certatim urbe, Sulp.Sev. Dial. 1, 23.
B) übtr.: a) erraffen = hastig ergreifen, sic tamen, ut limis rapias, quid etc., daß du hineinschielend rasch wegbekommst, was usw., Hor. sat. 2, 5, 53. – bes. = in Hast-, in Eile genießen, -benutzen, einer Sache nachjagen (s. Heräus Tac. hist. 1, 13, 18), Venerem, Verg.: Venerem incertam more ferarum, Hor.: illicitas voluptates, Tac.: occasionem de die, Hor.: occasionem in aliquanto viliore animali expiandae religionis, mit Freuden ergreifen, Val. Max.: occasionem turpitudinis ex verbis, Quint.: spem adoptionis statim conceptam acrius in dies, Tac. – b) etw. rasch-, schleunig vollführen, -vollziehen, beschleunigen, gressus, rasch zuschreiten, Lucan.; vgl. inde rapit cursus, enteilt, Lucan.: viam, Ov., iter, Sil., iter in proelia, Lucan.: transitum, Frontin.: nuptias, Liv.: auxilia, rasch zu Hilfsmitteln greifen, Cels.
II) mit dem Nbbgr. des Gewaltsamen, fortraffen, entraffen, A) eig.: a) entreißen, fortreißen, wegreißen, rapere pilam, Cic.: harpastum manu pulverulentā, Mārt.: aures, nares, abreißen, Verg.: oscula, Hor.: lanceam ex manibus alcis, Curt.: ossa ab ore canis, Hor.: frondes altā arbore, fortstöben, heranstöben (v. Winde), Ov.: stirpes, ausreißen (v. Flusse), Hor. – b) mit Gewalt fortführen, fortreißen, fortschleppen, fortschleifen, alqm ex lustris, Plaut.: hostes vivos ex acie, Plaut.: ducite istum; si non sequitur, rapite sublimem foras, Plaut.: u. so r. alqm domum, Plaut.: raptus Hector equis, geschleist, Ov. – m. lebl. Objj., v. lebl. Subjj., alveus prono amni in praeceps rapit lembum, Verg. georg. 1, 203. – u. so bes. jmd. vor Gericht, vor den Richter usw., ins Gefängnis, zur Strafe schleppen, schleifen, rapi te obtorto collo mavis, an trahi? Plaut.: alqm in ius, Plaut., in ius ad regem, Liv.: ad consulem, Liv.: in carcerem, Suet.: e carcere ad palum et ad necem, Cic.: alqm de complexu parentum suorum ad mortem cruciatumque, Cic.: ad poenam, Cic.: ad supplicium ob facinus, Cic.: ad carnificem, Plaut. – u. jmd. aus seiner Heimat-, in die weite Ferne-, in fremde Länder fortreißen, Prop., Ov. u. Stat.; vgl. Lachm. Prop. 5, 3, 49. – c) als Beute, als Raub an sich reißen, fortreißen, fortschleppen, rauben, entführen, quantum r. potuisset, Cic.: cenam, Hor.: absol., rapere et clepere discunt, Cic.: rapere omnes, trahere, Sall.: spes rapiendi, Cic. – leb. Wesen, virgines, Cic. u.a.: uxores fide publicā, Iustin.: filiam eius (Cereris) ex eo loco, Lact.: virgines ad stuprum, Liv. (Vgl. quis te rapuit? hat dich verführt? Quint.): armenta stabulis, Ov.: rapta uxor, der Raub seiner Gattin (= der Umstand, daß seine G. geraubt war), Tac. – subst., α) rapta, ae, f., die Geraubte, Entführte, Ov. art. am. 1, 680; her. 5, 97; 13, 57; 16, 339; 17, 22; fast. 4, 607: ex raptabus, Cn. Gell. b. Charis. 54, 14 (vgl. unten ➳ ). – β) raptum, ī, n., das Geraubte, der Raub, rapto vivere, Sall. fr., Liv., Verg. u.a. (vgl. Fabri Liv. 22, 39, 13); u. ex rapto vivere, Ov.: rapto gaudere, Liv.: rapto uti, Vell.: rapto potiri, Verg.: pastoribus rapta dividere, das G. unter die H. verteilen, Liv. – d) = diripere, plündern, Armeniam, Tac.: poet., rapiunt incensa feruntque Pergama (in Profa agunt feruntque, griech. ἄγουσι καὶ φέρουσι), Verg. – e) prägn., plötzlich u. vor der Zeit aus dem Leben hinraffen, v. Tode, v. Krankheiten u. dgl. (s. Bünem. Lact. 3, 17, 8), improvisa leti vis rapuit gentes, Hor.: urina fulva saepe hominem rapit, Cels.: eiusmodi casu rapi potest, Gels.: alios infantes (als K.) rapi, Lact.: immaturā morte indignissime raptum esse, Plin. ep.: quinquagesimo uno raptus anno, Plin. – absol., labor rapit, Verg.: laterum dolores quam celerrime rapiunt, Cels.
B) übtr.: a) an sich reißen, commoda ad se, Cic.: opes ad se, Liv.: victoriae gloriam in se, Liv.: inter se rei publicae statum, an sich reißen und unter sich teilen, Cic.: u. so inter se partes regni, Liv. – b) wegreißen, entreißen, almum quae rapit hora diem, Hor.: heu, tua nobis paene simul tecum solacia rapta, Menalca? Verg. ecl. 18. – c) mit sich fortreißen, fortziehen, jmd. gewaltsam, gegen seinen Willen irgendwohin ziehen, verleiten, versetzen, quamvis multa cuiusquemodi rapiat (quasi torrens oratio), Cic.: ipsae res verba rapiunt, Cic. – auditorem in medias res, Hor.: alqm in adversum, ins Verderben reißen, Verg.: alqm in deteriorem viam, auf schl. W. werfen, Plaut.: comoediam in peiorem partem, herunterziehen, verdächtigen, Ter.; vgl. consilium alcis in contrariam partem, zum Gegenteil auslegen, Pollio in Cic. ep.: animum in partes varias, Verg. – r. alqm in invidiam, rapi in invidiam, jmd., sich dem H. preisgeben, Cic.: opinionibus vulgi rapi in errorem, sich zum J. verleiten lassen, Cic. – d) leidenschaftlich fortreißen, hinreißen, unaufhaltsam-, mächtig hinziehen, im üblen Sinne., iudicem (v. Redner), Quint.; u. so rapi (Ggstz. sequi), Quint. – ὁρμή, quae hominem huc illuc rapit, Cic.: animus cupidine caecus ad inceptum scelus rapiebat, Sall.: ea (cupiditas) ad oppugnandam Capuam rapit, Liv. – im guten Sinne, totos ad se convertit et rapit, Cic.: qui in se rapit atque convertit omnium oculos hominum, Flor. Verg. orat. an poët.: utraque forma rapit, Prop.: si tantus amor scribendi te rapit, Hor.: ad divinarum rerum cognitionem curā omni studioque rapi, Cic. – e) gleichsam als Beute an sich reißen, rauben, sich bemächtigen, Hippodameam raptis nactus est nuptiis, durch Eheraub, Enn. tr. fr.: dominationem, Tac. – f) sich beim Kaufe um eine Ware reißen, exemplaria librorum certatim, Hieron. epist. 57, 2: librum totā certatim urbe, Sulp. Sev. dial. 1, 23, 4. – ➳ Archaist. Fut. exact. rapsit, Cic. de legg. 2, 22 (in einer Gesetzesformel). – Abl. Partic. Perf. fem. raptabus, Cn. Gell. b. Charis. 54, 14.
➳ futur ant. rapsit Cic. Leg. 2, 22 || d.-abl. pl. f. participe raptabus Cn. Gell. d. Char. 54, 14.
- 1. (poët.; postklass.) snel naar zich toe halen, snel grijpen, snel pakken [arma manu; bipennem dextrā; flammam in fomite snel in het tondel opvangen; ex taberna cultrum];
- 2. bespoedigen, snel uitvoeren, snel afleggen [fugam; viam; cursum; silvas snellen door; nuptias verhaasten];
- 3. (metaf.) snel opnemen, snel aannemen, snel opzuigen, snel inzuigen [flammam vlam vatten; colorem; vim monstri];
- 4. snel veroveren [castra urbesque];
- 5. (poët.; postklass.) snel, vluchtig genieten of gebruik maken van [illicitas voluptates; oscula; occasionem de die die de dag biedt];
- 6. snel weg (laten) halen [frumentum ex agris];
- 7. zich snel toe-eigenen, snel naar zich toetrekken [inter se partes regni naar zich toetrekken en onder elkaar verdelen; gloriam victoriae in se];
- 8. snel (laten) brengen, snel aanvoeren [commeatum in naves; manipulos in aciem; Turno mille populos snel aanvoeren]; ➤ variis obsita frondibus sub divum ~ aan het licht brengen;
- 9. se ~ en pass. rapi wegsnellen, voortsnellen; ➤ se ad urbem ~; quo te rapis? waar ga jij zo snel heen?;
- 10. met geweld afpakken, afnemen, wegrukken, voortslepen [manipulos in aciem; pecudes; hostes vivos ex acie; alqm domum]; ➤ rapi undā; raptus Hector equis voortgesleept;
- 11. (poët.) (a) wegrukken, uitrukken, afrukken [aures; stipitem; frondes arbore; pilam; lanceam ex manibus alcis]; (b) verscheuren [volucres anguesque];
- 12. ontrukken, redden (aan, van: ex; abl.) [ex hoste penates];
- 13. voor de rechtbank, naar de gevangenis e.d. brengen, slepen [alqm in ius ad regem; alqm ad consulem; alqm e carcere ad necem; de complexu parentum ad mortem; alqm in carcerem, ad poenam, ad supplicium];
- 14. als buit wegrukken, voortslepen, roven [armenta stabulis; metaf. alci pudorem; vocem animamque]; — subst. raptum, ī n het geroofde, roof: (ex) rapto vivere; rapto gaudere; pastoribus rapta dividere de buit onder de herders verdelen;
- 15. (poët.; postklass.) plunderen [villas; campos; Armeniam];
- 16. ontvoeren, roven (en verkrachten) [virgines ad stuprum; coniugem]; — subst. rapta, ae f ontvoerde vrouw;
- 17. (v. niet-lev.) meesleuren, voortslepen; ➤ quo me cumque rapit tempestas (Hor.); (te) rapit unda;
- 18. (metaf.) met zich meeslepen, meetrekken, drijven, meesleuren; verleiden; ➤ cupiditate in Macedoniam rapi; ad divinarum rerum cognitionem studio rapi; alqm in adversum ~ in het verderf storten; auditorem in medias res ~ snel verplaatsen naar; tantus amor scribendi me rapit; animus cupidine caecus ad inceptum scelus rapiebat;
- 19. (poët.) (v. dood en ziekte) uit het leven rukken [gentes].
奪。强盗。速取。偷。占。— virginem 强辱童女。— in crucem 速釘于十字。— occasionem 趁機乘便。— id in deteriorem partem 以爲不好意。— eum in invidiam 招人恨彼。— se ad urbem 忙往城中。— eum in jus 逼彼赴案。Laterum dolores quam celerrime rapiunt 脅下切疼速至死。Fatis rapi 死。Rapi cupiditate 貪心無餍。
Suggest a Translation
See an image
- RAP-, to seize and carry off, snatch, tear, pluck, drag, hurry away: sublimen intro hunc rape, T.: quo fessum rapitis?V.: Quo me cunque rapit tempestas, H.: sumasne pudenter An rapias, snatch, H.: ab aede rapuit funale, O.: de volnere telum, V.: commeatum in navīs rapiunt, L.: pars densa ferarum Tecta rapit, i. e. break off boughs of trees(in collecting wood), V.: in ius, drag before a court, H.: ob facinus ad supplicium, hale: alii ad necem rapiebantur: ad stuprum matres, L.: (infantes) ab ubere rapti, V.: nec variis obsita frondibus Sub divom rapiam, drag into open day, H.: Nasonis carmina rapti, i. e. torn from his home, O.—To hurry, impel, drive, cause to hasten: Quattuor hinc rapimur raedis, H.: per aequora navem, V.: ventis per aequora, O.: missos currūs, H.: arma rapiat iuventus, snatch, V.: arma, O.: bipennem dextrā, V.: rapiuntque ruuntque, hurry and bustle, V.—With pronreflex., to make haste, hasten, hurry, fly: ocius hinc te Ni rapis, H.: se ad caedem optimi cuiusque.—To carry off by force, seize, rob, ravish, plunder, ravage, lay waste, take by assault, carry by storm: spes rapiendi occaecat animos: semper rapiens, semper ebrius: raptas ad litora vertere praedas, V.: rapere omnes trahere, S.: vivere latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset: virgines, to abduct, S.: Arsit Atrides Virgine raptā, H.: Omne sacrum rapiente dextrā, H.: alii rapiunt incensa feruntque Pergama, pillage and plunder, V.: castra urbesque primo impetu rapere, L.—To carry off suddenly, snatch away, destroy: improvisa leti Vis rapuit rapietque gentes, H.: rapto de fratre dolens, H.: Et labor et durae rapit inclementia mortis, i. e. hurries on, V.—To take, catch, assume: flammam, catch quickly, V.: nigrum colorem, O.: Virga . . . Vim rapuit monstri, imbibed, O.—To lead on hurriedly: Halesus Turno feroces Mille rapit populus, leads hastily on, V.: Nec rapit inmensos orbīs per humum, sweeps along, V.—Fig., to snatch away, carry along, hurry away: ipsae res verba rapiunt, carry along with them: (comoediam) in peiorem partem, i. e. misrepresent, T.: Si quis in adversum rapiat casusve deusve, V.: almum Quae rapit hora diem, snatches away, H.: simul tecum solacia rapta, V.—To drive, impel, carry away, precipitate, transport, ravish, captivate, overwhelm, draw irresistibly: ad divinarum rerum cognitionem curā studioque rapi: semper eo tractus est, quo libido rapuit: amentiā rapi: Furorne caecus, an rapit vis acrior, An culpa?H.: animum In partīs rapit varias, turns hurriedly, V.: ad quas (res) plerique inflammati aviditate rapiuntur.—To seize by violence, snatch, steal: Hippodameam raptis nanctu'st nuptiis, Enn. ap. C.: Venerem incertam, H.: sed rapiat sitiens Venerem, but may eagerly seize upon, V.—To snatch, seize quickly, hasten, precipitate: rapienda occasio, Iu.: viam, hasten, O.: ut limis rapias, quid velit, etc., may hastily note, H.: raptae prope inter arma nuptiae, L.
-
…non emissus ex urbe, sed immissus in urbem esse videatur nonne hunc in vincla duci, non ad mortem rapi, non summo supplicio mactari imperabis quid tandem te impedit mosne maiorum at persaepe etiam privati in hac re publica…
Cicero, in Catilinam
-
…istam impiam dexteram ad necem civium transtulisti ibis tandem aliquando quo te iam pridem tua ista cupiditas effrenata ac furiosa rapiebat ; neque enim tibi haec res adfert dolorem, sed quandam incredibilem voluptatem. ad hanc te amentiam natura peperit…
Cicero, in Catilinam
-
…motuque vias patefecit aquarum. Exspatiata ruunt per apertos flumina campos cumque satis arbusta simul pecudesque virosque tectaque cumque suis rapiunt penetralia sacris. Siqua domus mansit potuitque resistere tanto indeiecta malo, culmen tamen altior huius unda tegit, pressaeque…
Ovid, Metamorphoses
-
…, conposite atque magnifice casum rei publicae miserati sunt. Quae belli saevitia esset, quae victis acciderent, enumeravere rapi virgines, pueros, divelli liberos a parentum complexu, matres familiarum pati, quae victoribus conlubuissent, fana atque…
Sallust, Catilina
-
…exercitus populi Romani amare, potare, signa, tabulas pictas, vasa caelata mirari, ea privatim et publice rapere, delubra spoliare, sacra profanaque omnia polluere. Igitur ii milites, postquam victoriam adepti sunt, nihil reliqui…
Sallust, Catilina
-
…locuta salo, et quamvis numquam post haec visura, dolebat illa tamen, longae conscia laetitiae nec sic Aesoniden rapientibus anxia ventis Hypsipyle vacuo constitit in thalamo Hypsipyle nullos post illos sensit amores, ut semel Haemonio tabuit hospitio .…
Propertius, Elegies
-
…umero. cuius ut accensae Dryades candore puellae miratae solitos destituere choros, prolapsum leviter facili traxere liquore tum sonitum rapto corpore fecit Hylas. cui procul Alcides iterat responsa, sed illi nomen ab extremis montibus aura refert. his…
Propertius, Elegies
-
…copia neque inopia minuitur. Sed postquam L. Sulla armis recepta re publica bonis initiis malos eventus habuit, rapere omnes, omnes trahere, domum alius, alius agros cupere, neque modum neque modestiam victores habere, foeda…
Sallust, Catilina
-
…paupertas probro haberi, innocentia pro malevolentia duci coepit. Igitur ex divitiis iuventutem luxuria atque avaritia cum superbia invasere rapere, consumere, sua parvi pendere, aliena cupere, pudorem, pudicitiam, divina atque humana promiscua, nihil…
Sallust, Catilina
-
…manus emicat ardens litus in Hesperium ; quaerit pars semina flammae abstrusa in venis silicis, pars densa ferarum tecta rapit silvas, inventaque flumina monstrat. At pius Aeneas arces, quibus altus Apollo praesidet, horrendaeque procul secreta Sibyllae…
Vergil, Aeneid