regusto
regusto, to read over, enjoy repeatedly
rĕ-gusto, āvi, ātum, 1, v. a., to taste again or repeatedly (very rare).
- I Lit.: bilem suam regustantes, Sen. Prov. 3, 13: regustatum digito terebrare salinum, i. e. licked out, Pers. 5, 138.—
- II Trop.: illam (laudationem Lollii) legi, volo tamen regustare, i. e. to read again, Cic. Att. 13, 48, 2: crebro regusto litteras, id. ib. 13, 13, 3: ille Latinus ἀττικισμὸς ex intervallo regustandus, id. ib. 4, 17, 1.
re-gūsto, āvī, ātum, āre, wieder-, noch einmal kosten, wiederholentlich kosten, I) eig.: bilem suam, Sen. de prov. 3, 13 H.: salinum, auslecken, Pers. 5, 138. – II) übtr.: crebro litteras alcis, den Genuß, den das Lesen von jmds. Brief gewährt, sich oft gönnen, Cic. ad Att. 13, 13, 3: laudationem, ibid. 13, 48, 2.
rĕgustō, (15) āvī, ātum, āre, tr., regoûter : Sen. Prov. 3, 13 ; regustatum digito salinum Pers. 5, 138, salière où lʼon puise souvent || [fig.] savourer de nouveau, relire avec délices : Cic. Att. 13, 13, 3 ; 13, 48, 2.
- 1. (postklass.) opnieuw proeven;
- 2. (metaf.) nog eens lezen en beoordelen [litteras alcis; laudationem].
re-gustō —, ātus, āre.—Fig.,
- to read over, enjoy repeatedly: crebro litteras.