reluctatio
reluctātio, ōnis, f. (reluctor), das Sich-Sträuben, Cod. Theod. 12, 1, 179. Augustin. conf. 7, 6, 9 u.a. Eccl.
Dominus ‥ subjuget in vobis ~onem carnis et sanguinis
quem multimoda ~one contra antiquum hostem pro defensione sanctae matris ecclesiae congredientem vidimus
quocumque ducimur sine ulla contradictione euntes, quodcumque imponitur sine ~one ferentes
et ex tali ~one confortatus, agens in grossiores partes ipsius musci, resolvit eas in ignes
ea qua potuimus ~one restitimus(
cauciones antedictas dicti prior et conventus ‥ restituant absque cujuscumque contradiccione, inpedimento, aut ~one quacumque
cum domini regis graciam post longas ~ones obtinuisset
quandocunque [Dani ] regnum commendatum repeterent, omni ~one cessante, sub pena sui capitis resignaret
omnium reclamacione et ~one ab inde remota et annullata
meam cunctationem quae aliquibus fortasse nimis quam pertinax ~o visa est
rĕluctātĭō, ōnis, f. (reluctor), résistance : Cod. Th. 12, 1, 179.