relucto
rĕlucto, āre, v. reluctor fin.
re-lucto, (āvī), ātum, āre = reluctor, Apul. met. 4, 20 u. 7, 5: reluctatis rebus, Claud. rapt. Pros. 1, 42.
rĕluctō, āre, c. reluctor : Apul. M. 4, 20 ; 7, 5 || part. reluctatus, sens passif : Claud. Pros. 1, 42.