About Report a problem

Menu

renativus

renativus [CL renatus p. ppl. of renasci+-ivus], that causes regeneration or renewal, renewing, regenerative (in quot. in transf. or fig. context). morbo felix infelici / renative cicatrici / toto mentis nisu / suffragabar P. Blois Carm. 16. 3. 6; baptizatur aqua; sed aquam baptizat eamque / dote renativa robur habere facit Garl. Epith. IX 454.

Saved

Recent