About
Menu

reorta

REORTA
, pro Rota, ut conjecto. Charta ann. 1159. inter Instrum. novæ Gall. Christ. tom. 2. col. 65 : Sed et vicinum nemus.... Monachus concessit.... ad faciendum aratrum, totum lignum, quod in eo est necessarium, Reortas videlicet et hujusmodi, quibus aratrum trahitur.
Haud feliciter ; nam est Lorum virgeum, tortilis ex virgultis laqueus, Gall. Hart, lien, alias Reorte ; unde Reortarius, qui ejusmodi vincula implicat. Lit. remiss. ann. 1458. in Reg. 187. Chartoph. reg. ch. 352 : Des Reortes et des perches pour fendre et pour latter ung tect à bestes. Vide infra Roorta.
Reportarius
, f. Qui facit reortas, seu rotas, faber lignarius, vulgo Charron. Hugo Reortarius memoratur in Chartulario Dunensi, nullo addito, unde vera vocis significatio certius innotescat.

Saved

Recent