resarcio
resarcio, to patch up, mend, repair, restore
rĕ-sarcĭo, no perf., sartum, 4, v. a., to patch or mend again; to repair, restore (rare; not in Cic.; cf. sarcio).
- I Lit.: discidit vestem? resarcietur, Ter. Ad. 121; Tib. 1, 10, 61: fracta juga vitium, Col. 11, 2, 38: tecta, Liv. 45, 28: locum, i. e. to fill up again, Plin. 17, 20, 32, § 143.—
- II Trop. (cf. compenso): si quid esset in bello detrimenti acceptum, id brevi tempore resarciri, Caes. B. G. 6, 1: ut et jacturam capitis amissi restituat et quaestum resarciat. Col. 11, 1, 28: damnum liberalitate, Suet. Claud. 6.
re-sarcio, sarsī, sartum, īre, wieder flicken, -ausbessern, wiederherstellen, I) eig. u. übtr.: vestem, Ter.: tunicam, Cypr.: tecta, Liv.: locum, wieder anfüllen, Plin. – II) bildl., wieder ersetzen, wieder ergänzen, detrimentum, Caes.: damnum, Suet.: quaestum, Colum. – ➳ Ungew. Perf. resarcierit, Iustin. inst. 4, 8, 3 Kr.
pro ~one ‥ vestimentorum
ad reparationem, reedificationem, et ~onem
pro ‥ condigna dampnorum et gravaminum ~one
aliquam ‥ ~onem a Roberto petentes pro gravissimis damnis quae Anglis intulerat
rĕsarcĭō, (14) sarsī, sartum, īre, tr., ¶ 1 raccommoder : Ter. Ad. 121 ; Col. Rust. 11, 2, 38 ¶ 2 [fig.] réparer [un dommage] : Cæs. G. 6, 1, 4 (resarciri α ; sarciri β) ; Suet. Claud. 6.
- 1. repareren [tecta; vestem];
- 2. (metaf.) vergoeden [detrimentum; damnum].
re-sarciō —, sartus, īre,
- to patch up, mend, repair, restore: discidit Vestem? resarcietur, T.— Fig.: alqd detrimenti, Cs.