sob
sob
v. intrans.
Ar. λύζειν, or use groan.
v. intrans.
Ar. λύζειν, or use groan.
sob
subs.
V. ποιφύγμᾰτα, τά, or use groan.
They wept shaken with sobs: V. λύγδην ἔκλαον (Soph. O.C. 1621).
subs.
V. ποιφύγμᾰτα, τά, or use groan.
They wept shaken with sobs: V. λύγδην ἔκλαον (Soph. O.C. 1621).
SOB
v. singultire (Celsus): singultare (Quint.).
v. singultire (Celsus): singultare (Quint.).
s. singultus -us.
sob (v.):
1. singulto, 1: Quint. 10, 7, 10.
2. singultio, 4: Apul. Met. 3, p. 133.
1. singulto, 1: Quint. 10, 7, 10.
2. singultio, 4: Apul. Met. 3, p. 133.
sob, sobbing (subs.): singultus, ūs: weeping with s. you might have seen, fletum cum singultu videre potuisti, Cic. Pl. 31, 76. Virg.: Ov.: Cat.