studied
studied
adj.
Use P. ἐκ παρασκευῆς, Ar. and P. ἐπί̆τηδες.
They shedding tears with studied purpose: οἱ δʼ ἐκβαλόντες δάκρυα ποιητῷ τρόπῳ (Eur. Hel. 1547).
Assuming a studied look to hide his knowledge of the disaster: P. ἀδήλως τῇ ὄψει πλασάμενος πρὸς τὴν συμφοράν (Thuc. 6.58).
adj.
Use P. ἐκ παρασκευῆς, Ar. and P. ἐπί̆τηδες.
They shedding tears with studied purpose: οἱ δʼ ἐκβαλόντες δάκρυα ποιητῷ τρόπῳ (Eur. Hel. 1547).
Assuming a studied look to hide his knowledge of the disaster: P. ἀδήλως τῇ ὄψει πλασάμενος πρὸς τὴν συμφοράν (Thuc. 6.58).
STUDIED
meditatus: commentatus: apparatus. Studied spite accurata malitia: a studied speech oratio bene commentata; oratio meditata et composita; oratio apparata or apparate composita: studied grace venustas in gestu (which would make an orator theatrical auctor ad Her. 3 15 26).
meditatus: commentatus: apparatus. Studied spite accurata malitia: a studied speech oratio bene commentata; oratio meditata et composita; oratio apparata or apparate composita: studied grace venustas in gestu (which would make an orator theatrical auctor ad Her. 3 15 26).
studied (part. adj.):
1. mĕdĭtātus (opp. subitus, extemporaneous; also of actions, deliberate): s. injuries, quae meditata et praeparata inferuntur, Cic. Off. 1, 8, 27: s. speech, m. oratio, Plin. 26, 3, 7. Join: meditatus et cogitatus; accuratus et meditatus, Cic.
2. commentātus: Cic. Br. 88, 301.
3. exquīsītus (carefully sought out): more (carefully) s. language, exquisitiora verba, Quint. 11, 1, 33. Join: accuratius et exquisitius dicendi genus, Cic. Phr.: s. insults, quae consulto et cogitate fiunt contumeliae, cf. Cic. Off. 1, 8, 27.
1. mĕdĭtātus (opp. subitus, extemporaneous; also of actions, deliberate): s. injuries, quae meditata et praeparata inferuntur, Cic. Off. 1, 8, 27: s. speech, m. oratio, Plin. 26, 3, 7. Join: meditatus et cogitatus; accuratus et meditatus, Cic.
2. commentātus: Cic. Br. 88, 301.
3. exquīsītus (carefully sought out): more (carefully) s. language, exquisitiora verba, Quint. 11, 1, 33. Join: accuratius et exquisitius dicendi genus, Cic. Phr.: s. insults, quae consulto et cogitate fiunt contumeliae, cf. Cic. Off. 1, 8, 27.