suffice
suffice
v. intrans.
P. and V. ἀρκεῖν, ἐξαρκεῖν, Ar. and P. ἀ̆ποχρῆν, V. ἀ̆παρκεῖν, κᾰταρκεῖν.
v. intrans.
P. and V. ἀρκεῖν, ἐξαρκεῖν, Ar. and P. ἀ̆ποχρῆν, V. ἀ̆παρκεῖν, κᾰταρκεῖν.
SUFFICE
sufficere: satis esse: Vid: SUFFICIENT.
sufficere: satis esse: Vid: SUFFICIENT.
suffice:
1. sufficio, fēci, fectum, 3: with inf. as subject, Suet. Nero 31: the same with dat.: let it not s. them to fashion, nec iis sufficiat effingere, Quint. 10, 2, 15: with prep. (v.AFFORD , SUPPLY ) with subj., it s.s for you to let ..., sufficit ut ... sinas, Plin. Ep. 9, 21: with ne, ib. 9, 33.
2. sătis esse: their own property does not s. them, res suae non satis sunt, Liv. 9, 1: for the present the recovery of liberty s.s, nunc libertatem repeti s. e., Liv. 3, 53: that two years s. him for finishing that business, ad eas res conficiendas biennium sibi s. e., Caes. B. G. 1, 3.
3. suppĕto, īvi or ii, ītum, 3: his means s. for daily expenses, quotidianis sumptibus copiae s., Cic. Tusc. 5, 32, 89: Hor.
4. suppĕdĭto, 1: to s. for dress and food, s. ad cultum et ad victum, Cic. Off. 1, 4, 12: Liv. Phr.: it quite s.s for me, mihi abunde est, Plin. Ep. 4, 30, extr.
1. sufficio, fēci, fectum, 3: with inf. as subject, Suet. Nero 31: the same with dat.: let it not s. them to fashion, nec iis sufficiat effingere, Quint. 10, 2, 15: with prep. (v.
2. sătis esse: their own property does not s. them, res suae non satis sunt, Liv. 9, 1: for the present the recovery of liberty s.s, nunc libertatem repeti s. e., Liv. 3, 53: that two years s. him for finishing that business, ad eas res conficiendas biennium sibi s. e., Caes. B. G. 1, 3.
3. suppĕto, īvi or ii, ītum, 3: his means s. for daily expenses, quotidianis sumptibus copiae s., Cic. Tusc. 5, 32, 89: Hor.
4. suppĕdĭto, 1: to s. for dress and food, s. ad cultum et ad victum, Cic. Off. 1, 4, 12: Liv. Phr.: it quite s.s for me, mihi abunde est, Plin. Ep. 4, 30, extr.