toady
toady
subs.
Ar. and P. κόλαξ, ὁ.
subs.
Ar. and P. κόλαξ, ὁ.
toady
v. trans.
P. and V. θωπεύειν, ὑ̆πέρχεσθαι, ὑ̆ποτρέχειν, Ar. and P. ὑ̆ποπίπτειν, κολᾰκεύειν ; see flatter.
v. trans.
P. and V. θωπεύειν, ὑ̆πέρχεσθαι, ὑ̆ποτρέχειν, Ar. and P. ὑ̆ποπίπτειν, κολᾰκεύειν ; see flatter.
toady (subs.):
1. assentātor, ōris (fem. -trix. Plaut.): a t. always magnifies what his patron, whom he courts, wishes to be great, semper auget a. quod is, cujus ad voluntatem loquitur, vult esse magnum, Cic. Am. 26, 98: v.FLATTERER .
2. părăsītus: Plaut.: Cic.
3. ădūlātor, ōris: Auct. Her.: v.PARASITE , SYCOPHANT .
1. assentātor, ōris (fem. -trix. Plaut.): a t. always magnifies what his patron, whom he courts, wishes to be great, semper auget a. quod is, cujus ad voluntatem loquitur, vult esse magnum, Cic. Am. 26, 98: v.
2. părăsītus: Plaut.: Cic.
3. ădūlātor, ōris: Auct. Her.: v.
toady (v.):
1. assentor, 1: to t. any one, a. alicui, Plaut. Am. 2, 2, 70: Cic.: v.TO FLATTER .
2. ădūlor, dep. (sometimes ădūlo), 1 (to fawn like a dog): constr. with acc. or dat.: Cic.: Liv.: Tac.: v.TO FAWN , CRINGE .
1. assentor, 1: to t. any one, a. alicui, Plaut. Am. 2, 2, 70: Cic.: v.
2. ădūlor, dep. (sometimes ădūlo), 1 (to fawn like a dog): constr. with acc. or dat.: Cic.: Liv.: Tac.: v.