trite
trite
adj.
P. and V. ἀρχαῖος, πᾰλαιός, P. ἕωλος.
Utter trite statements, v.: P. ἀρχαιολογεῖν.
’Tis a trite saying, yet will I declare it: V. πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθὲν ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ (Eur. Phoen. 438).
In the words of the trite saying, I declare that is best for a man not to have been born: V. ἐγὼ τὸ μὲν δὴ πανταχοῦ θρυλούμενον κράτιστον εἶναι φημὶ μὴ φῦναι βροτῷ (Eur. Frag.).
adj.
P. and V. ἀρχαῖος, πᾰλαιός, P. ἕωλος.
Utter trite statements, v.: P. ἀρχαιολογεῖν.
’Tis a trite saying, yet will I declare it: V. πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθὲν ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ (Eur. Phoen. 438).
In the words of the trite saying, I declare that is best for a man not to have been born: V. ἐγὼ τὸ μὲν δὴ πανταχοῦ θρυλούμενον κράτιστον εἶναι φημὶ μὴ φῦναι βροτῷ (Eur. Frag.).
TRITE
tritus: contritus. (The words are found in this connection and order.) communis et contritus. Trite rules omnium communia et contrita praecepta: trite things res pervulgatae or vulgi rumoribus exagitatae; summum jus summa injuria factum est jam tritum sermone (Proverbially a trite saying Cic.).
tritus: contritus. (The words are found in this connection and order.) communis et contritus. Trite rules omnium communia et contrita praecepta: trite things res pervulgatae or vulgi rumoribus exagitatae; summum jus summa injuria factum est jam tritum sermone (Proverbially a trite saying Cic.).
trite:
1. trītus (lit. rubbed, well-worn): a t. proverb, tritum sermone proverbium, Cic. Off. 1, 10, 33. Join: usitatum et tritum; [in Graeco sermone] tritum atque celebratum, Cic. Strengthened, contrītus (worn out): t. precepts, [omnium communia et] c. praecepta, Cic. de Or. 1, 31, 137. Join: contritum et contemptum, id.
2. pervulgātus (very generally current): cf. Cic. Fam. 5, 16, ad init., consolatio pervulgata quidem illa maxime ...: Gell.
3. expr. by phr. quod sermone (omnium) percrebruit: Cic. Verr. Act. 1, init. (in rather diff. sense, of a prevalent impression).
1. trītus (lit. rubbed, well-worn): a t. proverb, tritum sermone proverbium, Cic. Off. 1, 10, 33. Join: usitatum et tritum; [in Graeco sermone] tritum atque celebratum, Cic. Strengthened, contrītus (worn out): t. precepts, [omnium communia et] c. praecepta, Cic. de Or. 1, 31, 137. Join: contritum et contemptum, id.
2. pervulgātus (very generally current): cf. Cic. Fam. 5, 16, ad init., consolatio pervulgata quidem illa maxime ...: Gell.
3. expr. by phr. quod sermone (omnium) percrebruit: Cic. Verr. Act. 1, init. (in rather diff. sense, of a prevalent impression).