turgid
turgid
adj.
P. ὀγκώδης.
Pompous: P. and V. σεμνός.
adj.
P. ὀγκώδης.
Pompous: P. and V. σεμνός.
TURGID
tumidus: turgidus. A turgid style oratio quae turget et inflata est (Cic.); genus dicendi quod immodico tumore turgescit (Quint.); turgida oratio (Petronius); oratio tumida tumidior (Quint.).
tumidus: turgidus. A turgid style oratio quae turget et inflata est (Cic.); genus dicendi quod immodico tumore turgescit (Quint.); turgida oratio (Petronius); oratio tumida tumidior (Quint.).
turgid:
1. tŭmĭdus: what is sublime in one place is t. in another, quod alibi magnificum, t. alibi, Quint. 8, 3, 18: Plin.
2. turgĭdus: Hor. Sat. 1, 10, 36: a t. style, t. oratio, Petr. 2.
3. inflātus: v.INFLATED . Join: i. et tumidus, Tac. Or. 18. To be t. (of style), turgeo, Auct. Her. 4, 10, 45: Hor. An excessively t. style, genus dicendi quod immodico tumore turgescit, Quint. 12, 10, 73. To employ a t. style, ampullor, Hor. Ep. 1, 3, 14: v. BOMBASTIC .
1. tŭmĭdus: what is sublime in one place is t. in another, quod alibi magnificum, t. alibi, Quint. 8, 3, 18: Plin.
2. turgĭdus: Hor. Sat. 1, 10, 36: a t. style, t. oratio, Petr. 2.
3. inflātus: v.