undoubted
undoubted
adj.
P. ἀναμφισβήτητος, ὁμολογούμενος ; see undisputed.
Clear: P. and V. σᾰφής, φᾰνερός. ἐμφᾰνής ; see clear.
Sure: P. and V. βέβαιος.
adj.
P. ἀναμφισβήτητος, ὁμολογούμενος ; see undisputed.
Clear: P. and V. σᾰφής, φᾰνερός. ἐμφᾰνής ; see clear.
Sure: P. and V. βέβαιος.
UNDOUBTED
or UNDOUBTFUL non dubius: certus (certain). To be undoubted nihil dubitationis or nullam dubitationem habere. ☞ Indubius and indubitatus do not occur before Tac. and Plin.
or UNDOUBTFUL non dubius: certus (certain). To be undoubted nihil dubitationis or nullam dubitationem habere. ☞ Indubius and indubitatus do not occur before Tac. and Plin.
undoubted:
1. indŭbĭtātus: u. hope, i. spes, Plin. 31, 3, 27.
2. haud dŭbtandus: Virg. Aen. 3, 170.
3. non dŭbius: u. friends, non dubii sodales, Ov. Pont. 4, 13, 1: and it is u., neque est dubium, Cic. de Or. 2, 78, 317.
4. justus (well-ascertained): an u. enemy: Join: justus et legitimus hostis, Cic. Off. 3, 29, 108.
5. vērus (genuine): u. children, veri nati, Prop. 2, 7, 55.
6. certus: u. signs, certa signa, Virg. Georg. 1, 351. Join: planus et certus, Pl. Pers. 2, 2, 1: v.CERTAIN , GENUINE , REAL .
1. indŭbĭtātus: u. hope, i. spes, Plin. 31, 3, 27.
2. haud dŭbtandus: Virg. Aen. 3, 170.
3. non dŭbius: u. friends, non dubii sodales, Ov. Pont. 4, 13, 1: and it is u., neque est dubium, Cic. de Or. 2, 78, 317.
4. justus (well-ascertained): an u. enemy: Join: justus et legitimus hostis, Cic. Off. 3, 29, 108.
5. vērus (genuine): u. children, veri nati, Prop. 2, 7, 55.
6. certus: u. signs, certa signa, Virg. Georg. 1, 351. Join: planus et certus, Pl. Pers. 2, 2, 1: v.