unsuspected
unsuspected
adj.
P. ἀνύποπτος ; see unexpected.
adj.
P. ἀνύποπτος ; see unexpected.
UNSUSPECTED
non suspectus Anybody is unsuspected omnis suspicio abest ab aliquo: non convenit in aliquem suspicio: anything is unsuspected nulla subest in aliqua re suspicio.
non suspectus Anybody is unsuspected omnis suspicio abest ab aliquo: non convenit in aliquem suspicio: anything is unsuspected nulla subest in aliqua re suspicio.
unsuspected: non suspectus: v. SUSPECT . Phr.: to be quite u., fugere suspicionem, Cic. Att. 8, 16: anything is u., nulla subest de aliqua re suspicio, id. Rosc. Am. 10, 28: any one is u., non cadit in aliquem suspicio, cf. id. Sull. 27, 75: to pass u. among ..., inter ... sine ulla suspicione versari, Caes. B. G. 5, 44: v. UNDOUBTED , TRUSTED .
/* unsuspecting: } unsuspicious: } */
1. minime suspĭcax (of character): cf. Liv. 40, 14.
2. nihil mali suspĭcans, cf. Cluent. 9, 27.
3. incautus: v.GUARD (Phr. off one's g.).
/* unsuspecting: } unsuspicious: } */
1. minime suspĭcax (of character): cf. Liv. 40, 14.
2. nihil mali suspĭcans, cf. Cluent. 9, 27.
3. incautus: v.