uphill
uphill
adj.
P. προσάντης, ἀνάντης, ἐπικλινής, P. and V. ὄρθιος.
Met., P. and V. προσάντης ; see arduous.
adj.
P. προσάντης, ἀνάντης, ἐπικλινής, P. and V. ὄρθιος.
Met., P. and V. προσάντης ; see arduous.
UPHILL
adversum (preposition) collem (e.g. to charge uphill. adversum collem impetum facere): sursum (upward; e.g. eniti).
adversum (preposition) collem (e.g. to charge uphill. adversum collem impetum facere): sursum (upward; e.g. eniti).
uphill: adversus clivum, Caes. B. G. 3, 46: Plaut.: adverso colle, Sall. J. 52: adversus montem, Caes. B. C. 1, 46: he leads his army u., erigit agmen in adversum clivum, Liv 9, 31, fin.: to lead the line u., erigere aciem in collem, Tac. Hist. 4, 71. With subs., acclīvis or us, arduus: that part of the road is quite u., ea viae pars est valde acclivis, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2: v. STEEP .