valetudinarian
valetudinarian
subs.
Use adj., P. ἄρρωστος.
subs.
Use adj., P. ἄρρωστος.
VALETUDINARIAN
valetudinarius (Sen.) qui est infirma tenui incommoda valetudine (☞ morbosus Cato = diseased.)
valetudinarius (Sen.) qui est infirma tenui incommoda valetudine (☞ morbosus Cato = diseased.)
valetudinarian (subs.): vălētūdinārius: Sen. Ben. 1, 11, 6, fin. Phr.: a v., qui infirma atque etiam aegra est valetudine, Cic. Brut. 48, 180, extr.: he was a v., valetudine minus commoda utebatur, Caes. B. C. 3, 62, extr.: v. SICKLY , WEAK .
valetudinarian (adj.): vălētūdĭnārius Varr.