vetch
vetch
subs.
P. ὄροβος, ὁ.
subs.
P. ὄροβος, ὁ.
VETCH
vicia (Col. Verg.). Of vetches vicialis viciarius (Col.).
vicia (Col. Verg.). Of vetches vicialis viciarius (Col.).
vetch: vĭcia: Plin. Virg.: Varr.: a sieve for v.s, cribrum viciārium, Col. 8, 5, 16: stalks of v.s, vicialia, id. 6, 30, 5.
vetch
Vetch
- bitter: Paus. 10.36.2