wonted
wonted
adj.
P. and V. σῠνήθης, εἰωθώς, εἰθισμένος, ἠθά̆ς (Dem. 605), νόμῐμος, P. σύντροφος, Ar. and P. νομιζόμενος ; see usual.
adj.
P. and V. σῠνήθης, εἰωθώς, εἰθισμένος, ἠθά̆ς (Dem. 605), νόμῐμος, P. σύντροφος, Ar. and P. νομιζόμενος ; see usual.
WONTED
suetus: assuetus (Liv.): assuefactus: consuetus: solitus: notus (Cic.).
suetus: assuetus (Liv.): assuefactus: consuetus: solitus: notus (Cic.).