revelator
rĕvēlātor, ōris, m. [revelo],
- a revealer (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 4, 25.
revēlātor, ōris, m. (revelo), der Offenbarer, Tert. adv. Marc. 4, 25. Augustin. serm. 126, 9 Mai.
~or ‥ confessionis mortalis criminis reus est
~or consilii civitatis
talis sic recipiens secretum et postea revelans peccat mortaliter sed ‥ non est ~or confessionis quia nulla confessio sacramentalis ibi fuit
communis ~or secretorum et consilii domini regis
Deus qui renes et corda scrutaris et absconditorum es ~or(
rĕvēlātŏr, ōris, m. , révélateur : Tert. Marc. 4, 25.
revelat, retegit. Tertullianus lib. 4. adv. Marcion. cap. 25 :
Nec Revelator ipse erit, qui absconditor non fuit.