About

Menu

routarius

routarius, rutarius [2 routa+-arius; cf. ME roter, AN routier] 1 (as sb. m.) freebooter, mercenary, one of a company of violent and ill-disciplined soldiers. 1215 ut rex amoveat alienigenas milites stipendiarios, balistarios, et ruttarios, et servientes qui veniunt cum equis et armis ad nocumentum regni (Capitula Baronum n. 41) SelCh 289; erat tunc in exercitu quidam rutariorum princeps, vocabulo Marchadeus, homo per omnia belluine sevitie et perdite conscientie Ad. Eyns. Hug. V 7; c1242 sententiam sanguinis nullus dictet clericus aut proferat ‥ nec ructuariis vel balistariis aut hujusmodi sanguinis viris preponatur Conc. Syn. 348; s1214 Lodowicus cum multis armatis comitibus, baronibus, castellanis et militibus et rotariis Francie ‥ applicuit in Anglia apud insulam Theneth Ann. Dunstable 45; Marchadeus rutharius nesciente rege apprehendit eum, et post obitum regis excoriatum suspendit Feudal Man. 93; s1215 rex Anglie Johannes assumptis secum ructariis et aliis satellitibus suis, iter versus Scociam suum arripiens, castrum cepit de Berwic Fordun GA 284. 2 (as sb. f.) (act of) holding an illegal assembly or causing a civil disturbance. 1463 de certis ‥ transgressionibus, robbiriis, et routeriis contra formam statuti inde editi (Folkestone) HMC Rep. V 592a.

Saved

Recent