rovis

, ut supra Rova 2. Robur. Charta ann. 1219. apud Ughel. tom. 1. Ital. sacr. col. 1123. edit. ann. 1717 : Cum terris cultis et incultis, vineis vel Rovibus, arboribus fructiferis et infructiferis, pascuis, etc. Tabul. S. Vict. Massil. : Dono Deo et sancto Victori unum campum, qui jacet juxta Rovem. Vide Roves.