ruscum
ruscum (rustum), i, n.,
- butcher’s broom: Ruscus aculeatus, Linn.; Plin. 21, 15, 50, § 86; 27, 100, § 173; 23, 9, 83, § 166; Verg. E. 7, 42; id. G. 2, 413; Col. 10, 374; cf. Fest. p. 262 Müll.
rūscum, ī, n. od. rūscus, ī, f., der Brüsch, Mäusedorn, eine Art Feldspargel (Ruscus aculeatus, L.), dessen zähe Schafte zum Anbinden des Weinstockes dienten, Verg. ecl. 7, 42; georg. 2, 413. Colum. poët. 10, 374. Plin. 21, 86 u. 173. Edict. Diocl. 6, 36: Nom. ruscum, Fest. 262 (b), 31: Nom. ruscus, Colum. 12, 7, 2: Nom. ruscum u. ruscus, Gloss. II, 176, 28 u. II, 256, 36.
ruscum, (16) ī, n. , Fest. 262, et ruscus, ī, f. , Col. Rust. 12, 7, 2, fragon épineux [arbrisseau] : Virg. B. 7, 42 ; G. 2, 413 ; Plin. 21, 86.
ruscosimilibusve fruticibus collectum. Statuta Mutinæ fol. 52. cap. 36. in Additionibus :
Prohibemus etiam, quod aliquis possit projicere immunditias, Ruscum, vel aliquod terrenum in dicto canali.Vide supra Rusculum.