sabanum
sabănum, i, n., = σάβανον (cf. Isid. Orig. 19, 26, 7),
- a linen cloth for wiping, wrapping up in, etc.; a towel, napkin, Pall. Jun. 7, 3; Veg. 5, 46, 11; Apic. 6, 2; Marc. Emp. 26 med.
sabanum (savanum), ī, n. (σάβανον), ein grobes (leinenes) Tuch, um irgend etw. hineinzutun, Pallad. 7, 7, 3. Apic. 6, 215 u. 239 (sav.). Pelagon. veterin. 17 (269 Ihm): als Handtuch zum Abtrocknen u. Abreiben, Veget. mul. 5, 46, 11: als Decke zum Einhüllen des Körpers, um nach einem Dampfbade in Schweiß zu kommen, Marc. Emp. 26: als Gewand, lineum sabanum auro vel gemmis ornatum, Ven. Fort. vit. S. Radeg. 9: außer- dem angef. b. Isid. orig. 19, 26, 7. Schol. Iuven. 14, 22.
sindon Graece, Latine sabanum
qui in ~is [gl.: nomina vestimentorum, ] et in sindonibus baiolabantur aegrotion hrægelum
preterea partem timiamatis et ~um pro benedictione et signo purae caritatis tibi direximus
parvum munusculum sanctitati vestrae direxi ~um unum et facitergium unum et modica thymiama
nomina trissyllaba et deinceps, quorum extreme syllabe incipiunt ab N, penultimam habeat longam A vel E vel U terminatam ‥ . excipiuntur tantum sagana, lagana, orphanus, ~us
~a, sindonis
que dicens denarium, candelam et scabanam candentem protulit
săbănum, ī, n. (σάβανον), linge, serviette : Pall. 7, 7, 3 ; Apic. 6, 215 || peignoir : M. Emp. 26.
facitergium, Ugutioni et Joanni de Janua. Glossarium Gr. Lat. :
Sabanon, Gr. Sabanum, indumentum est, pannus asper abstersorius, scilicet quo homines utuntur in balneis, vel etiam quodlibet linteum ad hoc deputatum.Denique Papias :
laumentum: sed legendum
linteamentum. Vegetius lib. 3. Artis veterinariæ :
Gregorius M. lib. 3. Dial. cap. 17 :Sabanis validioribus abstergatur.
Vestimentis indutum, et constrictum Sabano, superveniente vespere, sepelire nequiverunt.Ita enim legendum pro
Sabbatoconvincit Græcus Paraphrastes,
Yepezet tom. 5. pag. 435. 444. Hermam lib. 3. Pastor. cap. 8. Bonifacium Moguntin. Epist. 10. Guibertum Novig. lib. de Laudibus S. Mariæ cap. 10. et lib. 3. de Vita sua cap. 10. in Notis Tvronis, in Codice Carolino Epist. 27. in Vita S. Paterni Senonensis Mon. cap. 15. Gariopont. lib. 3. cap. 26. 71. Gloss. Lindenbrogii in
Lino inciso, et Cujacium lib. 9. Observ. cap. 9. etc.
sabanasetiamnum hac notione usurpant. Vide Sebast. de Cobarruvias in Thesauro
Membra parvoli Sabana, id est candido ac vilati(villoso) linteo exterguntur, ne corium ei ledatur.
Ἡ αὐτὴ Σιμπληκία προστάττει εὐνούχοις καὶ κορασίοις ῥιφῆναι τὰ σάβανα αὐτοῦ ἔξω.Vide Nicolaum Myrepsum sect. 1. cap. 190.
Sabanum, ut ex allatis colligitur : quod ut apertius rursum pateat, potiores annotabimus. Ac primo quidem eo utebantur ad suscipiendum infantem de fonte baptismi. Paulus I. PP. in Epist. ad Pippinum :
Attulit Sabanum in quo nostra dulcissima atque amantissima spiritualis filia, sacratissimo lavacro abluta, suscepta est.In balneis ad abstergendum corpus. Paschas. Radbert. de Corp. et Sang. Dom. apud Marten. tom. 9. Ampliss. Collect. col. 418 :
Thermas cum die quadam ex more fuisset ingressus, invenit quemdam incognitum virum ad suum obsequium præparatum.... ut exeunti a caloribus Sabana præberet.Eo involvebantur corpora defunctorum : unde Siculi,
bin
vmutato,
Insavonare, pro sepelire dicunt, ut observant Macri in Hierolex. Vita S. Bibiani Sancton. Episc. apud eumd. Marten. tom. 6. ejusd. Collect. col. 768 :
Communem viam omni carni sub funereo exitu cuidam necessitas accidit sequi.... Componitur itaque juxta morem Sabano atque sudarii operimento, levatur feretro, etc.