sagus
sāgus, a, um, adj. [v. sagio; cf. Cic. Div. 1, 31, 65; Paul. ex Fest. p. 255 Müll.],
- presaging, predicting, prophetic (as adj., only post-Aug.): aves, Stat. Ach. 1, 519: clangores, id. Th. 8, 204: MANVS, i. e. magical, Inscr. Orell. 2486.—
- II Subst. (freq. and class.): sāga, ae, f., a female diviner, a wise woman, fortune-teller, soothsayer, Cic. Div. 1, 31, 65 (v. the passage under sagio); Col. 1, 8, 6; 11, 1, 22; Tib. 1, 2, 42; 1, 5, 59; Ov. Am. 3, 7, 29; Hor. C. 1, 27, 21; id. Ep. 2, 2, 208; Prop. 3 (4), 24, 10.—And, because such women often acted as panders,
- 2 A bawd, procuress: sagae mulieres dicuntur feminae ad libidinem virorum indagatrices, Non. 22, 33: ut saga et bona conciliatrix, Lucil. ap. Non. 23, 4: saga conducta pretio, Turp. ib. 6.
săgus, i, m., v. sagum.
1. sāgus, a, um (sac, wov. sagio), scharfsinnig = wahrsagend, prophetisch, I) adi.: aves, Stat.: clangores, Stat.: manus, zauberische, Inscr. – II) subst., saga, ae, f., a) die kluge Frau, Wahrsagerin, Zauberin, Cic. u.a. – u., weil die W. sich zur Kupplerin gebrauchen ließ, b) die Kupplerin, Turpil. com. 8. Lucil. 271: saga rapax (gierige), Tibull. 1, 5, 59.
2. sagus, ī, m., s. saguma. A.
tam celebres epulas doctoribus offero sagis, / celitibus vel cellistis; miracula celi / qui contemplantur, solvant enigmata tales
1 sāgus, a, um (sagio), qui présage, prophétique : Stat. Ach. 1, 519 ; P. Fest. 255.
2 săgus, ī, m. , c. sagum : Enn. Ann. 508 ; Varro Men. 569.
- 1. profetisch, voorspellend;
- 2. hekserij bedrijvend.
ProRedeuntque sursum ab inferis Cantata diro carmine, et bustis sono Devota Sago corpora Vim colligantis perfidam excutiunt luis.
præsagus, occurrit apud Statium Achill. 1. 58. et Prudentium Apoth. v. 298.
majus Sagum et amphimallon. Exod. cap. 26 :
Facies et Saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi.Ubi Græcus interpres
Aliquandiu jaceat, et cooperiat se Sagis.Adde cap. 26. Cassianus
Cujus infirmitatis obtentu Sagum habere coactus sum.S. Hieronymus Epist. 22. cap. 15. de Cœnobitis :
Non licet dicere cuiquam, Tunicam et Sagum, textaque juncis strata non habeo.Acta S. Thyrsi Mart. cap. 5 :
In Sagis grossis et rusticanis involvuntur corpora eorum.Vita S. Benedicti Anian. Abb. cap. 3 :
Sagum, in quo jacuerat, perferens.Chron. Fontanellense :
Ad Sagos 15. in lecta mittendum lib. 2. et semis.Adalardus in Statutis Corbeiensib. lib. 1. cap. 3 :
Cottum, aut lectarium, sive Sagum in tertio anno accipiant.Regula Magistri cap. 81 :
In lectis habeant in hyeme singulas mattas, et Sagos tomentarios singulos, et lænas.Warnerius MS. in Caprum Scottum Poetam et Monachum :
Liber Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. cap. 13 :Sit Sagus lecto, capiti capitale jacendo, Matta sit, et læna, non requies nimia.
Cum vero infirmus morti proximus propinquaverit, ad terram super Sagum ponat.Tabularium Monasterii S. Andreæ Viennensis :
Similiter quicunque de dormitorio aut lenam, aut Sagum, aut capitale, aut quamlibet supellectilem sine licentia regulari subripuerit, in omni loco careat consortio fratrum, sicut fur, etc.Occurrit in Regula Solitariorum cap. 50. in libro Usuum Ordinis Cisterciensis cap. 88. 94. in Vita S. Opportunæ cap. 4. apud Sur. 22. April. in libro Epistolar. S. Bonifacii Mogunt. Epist. 92. apud Altfridum in Vita S. Ludgeri Episc. Mimigard. n. 11. Gregorium Turon. lib. 9. cap. 35. etc.
Hic cum quadam die lænas sive Sagas, quibus in hospitali utebatur in mari lavasset, etc.Ubi
Sagalegendum monet Mabillonius, quæ a
lænisdistinguntur in Regula S. Benedict. cap. 55.
Ut nullus præsumat aliter vendere et emere Sagellum meliorem duplum, 20. solidis, et simplum cum 10. solidis.Vita S. Eugendi Abb. cap. 2 :
Paleis vero lectuli ineventilatis multo tempore, vilique Sagello constrictis, pellicioque superposito conquievit.Utitur etiam Auctor Vitæ S. Lupicini Abbat. Jurensis num. 5. 6. Adde Smaragdum in cap. 55. Regulæ S. Benedicti.
Sagatio,
Bernereadem notione usurpant, a veteri voce Gall.
Sagumsonat. Vide supra Berniscrist.
Quocumque necessitas viarum medendi causa appulit, aut Sago vel alio gestatorio portari consueverat.
sāgus see saga.