salsitas
salsĭtas, ātis, f. [salsus], saltness (late Lat.).
- I Lit.: liquoris, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 29.—
- II Trop., wit: Sardorum, Hier. adv. Luc. 14.
salsitās, ātis, f. (salsus), die salzige Beschaffenheit, das Salzige, I) eig.: liquoris, Iul. Val. 3, 18 (17): soli, Cassian. coen. inst. 5, 36. – II) übtr.: a) übh.: irrigare salsitatem gentium, Augustin. in psalm. 73, 17. – b) das beißend witzelnde Wesen, Sardorum, Hieron. contr. Lucif. § 14 zw. (die Handschrn. falsitate).
erat ‥ ante adventum beati viri terra ipsa magne ~atis magneque sterilitatis
de causis earum rerum omnium, et de fluxu maris ejusque ~ate
salsĭtās, ātis, f. , esprit fin, mordant : Hier. Lucif. 14.