salsura
salsūra, ae, f. [salsus].
- Abstr.
- A A salting, pickling: de sucidiā et salsurā faciendā, Col. 12, 55, 1.—*
- B Transf., in comic lang.: ita meae animae salsura evenit, i. e. I am in such an ill-humor, Plaut. Stich. 1, 2, 35 (92).—
- II Concr.
- A Brine, pickle, Varr. R. R. 2, 4, 18; Col. 12, 48, 5.—
- B Pickled or salted fish (syn. salsamentum): pabula salsurae, Col. 8, 17, 13.
salsūra, ae, f. (sallo, ere), die Einsalzung, Marinierung, meton. = die Salzlake, Varro u. Colum.: pabula salsurae, marinierte Fische, Colum. – dah. bildl. a) übh.: meae animae salsura evenit, ich bin mißmutig, Plaut. Stich. 92. – b) der beißende Witz, Attica, Fulg. myth. 1. praef. p. 3 M.
praesertim cum idem ‥ Domini minister [(sc. Anselmus ] ‥ eroganda quaeque et sapientiae ~a plurima saporaret ‥ et mirabili quodam loquendi lepore condiret
salsūra, (16) æ, f. (sallo), salaison : Col. Rust. 12, 55, 1 ; [sens concret] Varro R. 2, 4, 18 || [fig.] aigreur, mauvaise humeur : Pl. St. 92 || finesse, raillerie : Fulg. Myth. pr. p. 3.
- 1. het inzouten; meton. pekel;
- 2. (metaf.) ontstemdheid.