sampsuchum
sampsūchum (-sūchus, m., Cels. 5, 11: sampsūcum, Col. 10, 171), i, n., = σάμψυχον,
- marjoram: Origanum majorana, Linn.; Plin. 21, 11, 35, § 61; 21, 22, 93, § 163; Col. 10, 171.
sampsūchum, ī, n. (σάμψυχον) u. sampsūchus, ī, m. u. f. (ὁ u. ἡ σάμψυχος), der Majoran (Origanum Maiorana, L.). Form -um, Plin. 13, 10; 21, 61 u. 163: Plur., Colum. poët. 10, 171. – Form -us, Cels. 5, 11 (masc.). Marc. Emp. 36. fol. 141 (b), wo sampsucus.
samsuhchon,cyningeswyrt
menta, sansuco, basilicone
melliloti, sansuci, marrubii ‥ decoquantur in aqua vel in aceto
sansucus, majorana idem
amaracus vel amarascus, majorana, persa sansucus, colimbrum idem. minuta habet folia et plures stipites graciales, et inter omnes herbas major est odorifera, G. et A.majorane
samsucus, majorana, amaricon, amarascus, colimbrum, Persa idem
samsuchon,ellen velcinges uyrt
herba samsuchon,þæt is ellen
sampsūchum, ī, n. (σάμψουχον), Col. Rust. 10, 171 ; Plin. 21, 61, et sampsūchus, ī, m. f. (ὁ σάμψουχος et ἡ σάμψῡχος), marjolaine [plante odoriférante] : Cels. Med. 5, 11 ; M. Emp. 36.
sampsūchum, i, n.: maggiorana ⧟ André (2010 - 225) σάμψουχον; POWO 453303-1.