sapphirus
sapphīrus, sapphir, sappir, i (i short, Ven. Carm. 6, 2), f., = σάπφειρος,
- a sapphire, Plin. 37, 9, 39, § 120; Vulg. Apoc. 21, 19; id. Isa. 54, 11.—Form sappir, Plin. 37, 9, 38, § 119.—Form sapphir, Tert. adv. Marc. 2, 10; Vulg. Exod. 28, 18; Hier. in Isa. 15, 54, v. 11 (as m., Isid. 16, 9, 2).
sapphīrus, s. sappīrus.
bdellium et saphirum unum dicunt esse, jacincto colore, quasi folium porri
designat ‥ sapphyrus sublimitatem coelestium virtutum
columpnam quandam viderunt, cujus materia tota jaguntia saphir erat(
Ezechiel quoque solium gloriae Dei Israel in similitudinem vidit lapidis ~i ‥ itaque ~us qui celi sereni speciem habet serenitas mentium est
zaphirus cor confortat
lego eidem successori meo majorem anulum meum, aureum, pontificalem cum lapide de saphiro circumdato et ornato cum quatuor baleys et duobus parvis diamandis ac undecim margaritis(
hic saphirus, A.a safyr
in terra positus, in celo mente beata / vixit, in hoc mundo peregrinans corpore solo / lector, siste gradum; preciosum cerne saphirum(
sermo satis est ornatus / ‥ / quem saphirus, quem thiara / ‥ / trabea clarificat
[anulum ] aureum tamen habentem saphiri aquatici gemmam viliorem
anulus cum saphiro quadrato aquoso
anulus auri cum zaphiro aquatico
saphir aquaticus
R. A. aurifabro xxx s. pro quodam saphiro citrino empto
saphirus citrinus in capsa aurea, precii v marcarum
unus anulus aureus cum uno magno saphiro citrino(
anulus magnus cum saphiro nigro qui vocatur ‘lup ’
~us j oblongus qui vocatur ‘loup ’
pro vitro saphĭrum, pro gemma dico saphīrum
glasse , hialum, saphirus, medio correpto, vitrum
sapphīrus, ī, f. (σάπφειρος), saphir [pierre précieuse] : Tert. Marc. 2, 10.
➳ sapphĭrus Fort. Carm. 6, 2, 85 || m. , Isid. Orig. 16, 9, 2.