sarpere Save DMLBS Du Cange sarpere [CL], ~are, to prune (tree). 1289 ij d. in ij bul’ sarpand’ et plantand’ in eadem crofta MinAc 1070/8 r. 1. SARPERE, Sarpa purgare. Festus : Sarpere antiqui pro purgare dicebant. Gloss. Lat. Græc. : Sarpo, κλαδεύω ἀμπέλους. Vide Martinii Lexic.