satagito
sătăgĭto, āre, v. satis, II. A.
sat-agito, āre, genug zu tun haben, Not genug haben, satagitas tu rerum tuarum, hast mit dir selbst genug zu tun, Plaut. Bacch. 637 (Goetz u. Leo getrennt).
sătăgĭtō, āre, intr., alicujus rei Pl. Bacch. 637, avoir assez à faire avec qqch. || satis agito Ter. Haut. 225, même sens.