satirice

satiricē, Adv. (satiricus), satirisch, Porphyr. Hor. ep. 1, 15, 28 u. 2, 1, 111 (wo Pauly satirice, Hauthal saturice, Meyer satyrice).

satirice [LL], satirically, mockingly, critically. a saturo hec satira ‥ et inde ‥ ~e adv. Osb. Glouc. Deriv. 533; rideant ‥ ~e, id est reprehensorie Garl. Dict. 134; quem clerici ~e Nabuzardan, id est principem coquorum, vocabant M. Par. Maj. III 483; de cujus quiete rex Francorum derisorie dixit et ~e Id. Min. I 33; cumque eos cunctantes quidam miles cerneret, ~e dixit regi: “rex Edwarde, fidem si des Wallensibus, erras” Rish. 187; s1422 immo ubi pro nunc cum poeta concantas satyrice, ‘euge mihi, quoniam locus est mihi theatri’ Amund. I 93.

sătĭrĭcē, satiriquement : Pomp. Porphyr. Hor. Ep. 1, 15, 28.