satio
satio, to fill, satisfy, sate, satiate
satio2, a sowing, planting
he fulfilled his desire
- I Lit.: satiat semimodius cibi in diebus singulis vicenos et centenos turtures, Col. 8, 9, 3: se (orca), Plin. 9, 6, 5, § 14: desideria naturae, to satisfy, appease, Cic. Fin. 2, 8, 25: sitim, Mart. 6, 35, 5: famem, Ov. M. 11, 371.—In part. perf.: satiati agm ludunt, Lucr. 2, 320: canes sanguine erili, Ov. M. 3, 140: vultur humano cadavere, Plin. 30, 10, 27, § 92.—
- B Transf., in gen., to fill sufficiently; to saturate, impregnate, furnish abundantly with any thing (not anteAug.): solum stercore, Col. 2, 10, 23; Plin. 19, 8, 42, § 148: parietem palea, Petr. poët. 135, 8, 8: Tyrium colorem pelagio, to saturate, Plin. 9, 38, 62, § 135: fretum aquis, Ov. M. 8, 836; so, Nilum, Plin. 5, 9, 10, § 51: odoribus ignes, Ov. M. 4, 758: robora Dalmatico lucent satiata metallo, Stat. S. 1, 2, 153: lumine Phoebi, Mart. 8, 36, 9.—
- II Trop., to still, satisfy, content; to glut, satiate a desire (in a good or bad sense): in ejus corpore lacerando ac vexando cum animum satiare non posset, oculos paverit, Cic. Phil. 11, 3, 8: explere bonis rebus satiareque, Lucr. 3, 1004: neque enim expletur umquam nec satiatur cupiditatis sitis, Cic. Par. 1, 1, 6; id. Part. 27, 96: libidines, id. Rep. 6, 1, 1; cf. in the foll.: populum libertate, id. ib. 2, 28, 51: funeribus, id. ib. 2, 41, 68: aviditatem legendi, id. Fin. 3, 2, 7; cf. id. Rep. 2, 1, 1: satiari delectatione non possum, id. Sen. 15, 52: nec satiare queunt spectando corpora coram, Lucr. 4, 1098; Quint. 2, 4, 5: cum satiaverit iram, Ov. Tr. 3, 8, 19: cor, id. M. 9, 178: oculos amore, Prop. 2, 16, 23: lumina longo visu, Stat. S. 4, 6, 34.—In part. perf.: satiatis et expletis jucundius est carere quam frui, Cic. Sen. 14, 47: ait se nequaquam esse satiatum, id. Verr. 2, 4, 28, § 65: satiatus somno, Liv. 2, 65: satiatus poenā, id. 29, 9 fin.: suppliciis satiati nocentium, id. 8, 20: libido mentis satiata, Cat. 64, 147: ira satiata caedibus, Luc. 7, 803: patrum cognitionibus, Tac. A. 1, 75: heu nimis longo satiate ludo, Hor. C. 1, 2, 37.—Poet. with gen. (on account of satis, or also in analogy with expletus): cum satiata ferinae Dextera caedis erat, Ov. M. 7, 808: satiata sanguinis hasta, Sil. 4, 437: satiatus et aevi Et decoris, id. 16, 605.—
- B In partic., subject., to overfill, cloy; to satiate, disgust; pass., to be cloyed, wearied, disgusted with a thing (rare but class.; cf. satias, II., and satietas, II. B.): secretae (figurae) ut novitate excitant, ita copia satiant, Quint. 9, 3, 5: primum numerus agnoscitur, deinde satiat, Cic. Or. 64, 215: horum vicissitudines efficient, ut neque ii satientur, qui audient, fastidio similitudinis, nec, etc., id. de Or. 3, 50, 193 (cf. id. ib. 2, 41, 177: similitudinis satietate defatigetur, v. satietas, II. B.): agricola assiduo satiatus aratro, Tib. 2, 1, 51: senem et prosperis adversisque satiatum, Tac. H. 3, 66: (Domitianus) secreto suo satiatus, id. Agr. 39 fin.— Hence, advv.: *
- a sătĭanter, sufficiently, to satiety (syn.: ad satietatem, affatim): equi satianter pasti, Ap. Met. 7, 16, 10.—
- b sătĭātē, sufficiently, to satiety (post-Aug.): tilia ignis et aëris habendo satiate atque umoris temperate, Vitr. 2, 9 med. (cf. satietas, I.): eadem dicere, Arn. 6.— Sup.: cetera Hermippus satiatissime exhibebit, Tert. Anim. 46: sentire, Aug. de Mus. 4, 14.
- a sowing, a planting (syn. sementis), Cic. Verr. 2, 3, 47, § 112; Varr. R. R. 1, 39, 1; Col. 2, 9, 6; 3, 14, 2; 11, 2, 80; Liv. 32, 34; Verg. G. 2, 319 al.—In plur., sowed fields, cultivated lands, Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38; Vulg.Ecclus. 40, 22.
segetes a ~one usque ad messionem ‥ injurias perferunt
sive ~o sive plantatio sarcillatio quoque sive putatio et cetera que ad cultum [horti ] sunt
post ~onem tantundem temporis quasi latent gramina priusquam fructus producant
rusticus ‥ habeat ‥ saticulum ad tempus ~onis [gl.: ] conservatumde semesun
tellus copiosa, omnium ~onum et plantationum foecunda
de silva redacta in ~ones: non petitur usufructus ~onum
divinae gentes sationis tempore passim / dilatans, exercitium non segne gerebat
~onis, seminis
- 1. het zaaien; meton. zaaigoed, zaaiveld;
- 2. het (aan)planten.
- 1. (poët.; postklass.) verzadigen, de honger bevredigen van (m. acc.) [agnos]; ➤ satiati canes sanguine erili; satiatus vultur humano corpore;
- 2. (geheel) vullen [ignes odoribus];
- 3. (metaf.) bevredigen, stillen [desideria naturae; famem; sitim; animum; se auro; aviditatem legendi]; — pass. (a) met volle teugen genieten van (m. abl.; gen.) [somno]; (b) zich tegoed doen aan (m. in m. abl.);
- 4. (metaf.) oververzadigen; vervelen; — pass. oververzadigd zijn van, genoeg hebben van (m. abl.; gen.) [ludo; caedis].
Saison, pro quavis anni tempestate. Virgilius :
Charta Roberti Regis Fr. ann. 1028. ex Tabulario Abbatiæ Colombensis :Vere fabis Satio.
Et super castrum terra arabilis, quantum possunt tria boum culturare omni Sationi, etc.apud Duchesnium in Probat. Hist. Brecensis pag. 5.
Satio hibernatica et estivatica,sæpe in Tabul. S. Remigii Remensis :
Arat ad hibernaticam Sat. map. 1. continentem in longitudine perticas 40. in lat. perticas 4. ad estivaticam similiter.Rursum :
Possunt ibi seminari inter ambas Sationes de anno modii centum.
Dedi etiam in usus canonicorum....... tantum terræ, quantum poterint quatuor boves arare per duas Sationes, cum mansione necessaria agricolæ operanti terram illam.Tabul. S. Sergii Andegav. :
Portionem cujusdam terræ,... quantum scilicet quatuor boves arare possunt duabus Sationibus..... concesserunt.
Saisdio, et Sazo 2.
vineis consita, in Tabulario Ecclesiæ Carnotensis anno 1186. ch. 99.
Fundum Rapacesarium, cum silvis, glandaretis et terris Sationalibus.
Cum communa pasturæ pro omni genere animalium omnibus Seisonis.
Eidem Comitissæ unam robam pro statu suo competentem, pro ista Seisona æstivali, liberet.Vide
Volentes igitur malis et periculis contra instantem Sesonam æstivalem pro honore nostro ac communi utilitate præcavere, etc.
Garringes:
Debet operare in qualibet septimana a festo S. Michaelis usque ad gulam Augusti, quolibet die operabili unum opus, precium operis ob. quadr. et a festo S. Petri ad vincula usque ad festum S. Michaelis unum opus in qualibet die operabili, 1. den. ob. excepta Sesone hiemale.Infra : Ad Sesonem Quadragesimæ.
Et gausitas pertinentes ad dictum monasterium.... cum.... arrendamentis.... in quinque annis in quibus intelligantur quinque Sesones.Charta ann. 1428. ex iisdem Schedis :
Pro tempore quinque Sesonum, sive quinque perceptionum fructuum.Vide in Saizo.
- satis, to fill, satisfy, sate, satiate: desideria naturae, appease: canes satiatae sanguine erili, O.—To fill up, saturate, furnish abundantly: fretum aquis, O.: odoribus ignīs, O.—Fig., to still, satisfy, content, glut, satiate, appease: animum: nec satiatur cupiditatis sitis: satiari delectatione: iram, O.: ait nequaquam se esse satiatum: satiatus poenā, L.: satiati suppliciis nocentium, L.: satiata ferinae Dextera caedis, O.—To overfill, cloy, satiate, disgust: primum numerus agnoscitur, deinde satiat: satiari fastidio similitudinis: satiatis et expletis iucundius est carere quam frui: Heu nimis longo satiate ludo, H.: adsiduo satiatus aratro, Tb.
- 1 SA-, a sowing, planting(cf. sementis): tempus sationis: cura sationis, L.: Optima vinetis satio, V.: iugera sationum suarum profiteri, cultivated lands.
-
…hominem ad has discendi epulas recepi, sic accipiam, ut reliquiarum sit potius aliquid quam te hinc patiar non satiatum discedere. quando ergo unus quisque eorum locorum quos exposui sua quaedam habet membra, ea quam subtilissime persequamur ,…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…cenae sermone bono, quid ex eo si quaeris, libenter ; veniebat enim ad cenam, ut animo quieto satiaret desideria naturae. recte ergo is negat umquam bene cenasse Gallonium, recte miserum, cum praesertim in eo omne…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ante lucem galli canant ; depulso enim de pectore et in omne corpus diviso et mitificato cibo cantus edere quiete satiatos ; qui quidem silentio noctis, ut ait Ennius, favent faucíbus russis cantu plausuque prem int alas. cum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…videretur, tollere incipiunt ut referrent. iste ait se velle illud etiam atque etiam considerare ; nequaquam se esse satiatum ; iubet illos discedere et candelabrum relinquere. sic illi tum inanes ad Antiochum revertuntur. Rex primo nihil metuere…
Cicero, in Verrem
-
…quot avis taetro mactatas dente videtis, tot nos ad Troiam belli exanclabimus annos ; quae decimo cadet et poena satiabit Achivos. edidit haec Calchas ; quae iam matura videtis. quae tandem vista auguratio est ex passeribus annorum potius…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…aratoribus calumniandi quaestus accederet. quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio, quod edixerat ut aratores iugera sationum suarum profiterentur. quae res cum ad pactiones iniquissimas magnam vim habuit, sicut ostendam, neque ad ullam utilitatem…
Cicero, in Verrem
-
…factae sunt cum decumano Cn. Sergio, sexiens tanto quam quantum satum sit ablatum esse ab aratoribus. recita sationes et pactiones ex litteris publicis. cognoscite pactiones Menaenorum cum Venerio servo. cognoscite item professiones sationum et pactiones Menaenorum…
Cicero, in Verrem
-
…superaret ; sibi nihil deesse, illi nihil satis umquam fore ; se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset, suas eum consequi nullo modo posse. Vides, credo, ut Epicurus cupiditatum genera diviserit ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eminet vis, potestas nomenque regium. Inperti etiam populo potestatis aliquid, ut et Lycurgus et Romulus ; non satiaris eum libertate, sed incenderis cupiditate libertatis, cum tantum modo potestatem gustandi feceris ; ille quidem semper inpendebit timor…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…sum admiratus cuique vel patris utriusque iudicio vel etiam meo studio me totum ab adulescentia dedidi ; cuius me numquam satiare potuit oratio ; tantus erat in homine usus rei publicae, quam et domi et militiae cum optime, tum…
M. Tullius Cicero, De Republica