savium
savium, a love kiss, kiss
sāvium, iī, n., I) der zum Küssen geformte Mund, der Kußmund, Plaut. asin. 798; rud. 424 Sch.: hiulcum savium, Poëta b. Gell. 19, 11, 4: valga (verzogene, aufgeworfene) savia, Plaut. mil. 94. – II) meton., der mit zugespitzten Lippen gegebene Kuß, das Mäulchen, das Schmätzchen, mellitissimum savium, Apul.: mellita savia, Apul.: tria natorum savia, Catull.: savium posco, Plaut.: (alci) dare savium, Plaut. u. Caecil. com. fr.: Atticae meis verbis savium des volo, Cic.: accipere ab ipsa Venere septem savia suavia, Apul. – als Liebkosungswort der Verliebten, meum savium, Ter. eun. 456.
semiulci puerorum suavii(
savium, i. e. osculum cum saliva mixtum
- 1. zoen, kus;
- 2. (meton.) zoenlippen;
- 3. (Ter.) (als koosnaam) knuffelbeest.
Osculum uxoriosum. Gloss. Isid. Occurrit non semel apud Apuleium, ut et diminut.
Saviolum. Gloss. Lat. Gr. :
Savium quid agit regina meum ? potuit an nocte quiescere intempesta ? ego vero minime.
sāvium or suāvium ī, n
- suavis, a love kiss, kiss: Atticae meis verbis suavium des, i. e. kiss for memeum, i. e. my love, T.