saxatilis
saxatilis, a fish that frequents rocks, saxatile
saxātĭlis, e, adj. [saxum],
- that dwells or is found among rocks, saxatile: columbae, i.e. which inhabit towers, Varr. R. R. 3, 7, 1: pisces, that frequent rocks, Col. 8, 16, 8: piscatus (opp. hamatilis), Plaut. Rud. 2, 1, 10 (299).—As subst.: saxātĭles, fishes that frequent rocks, Cels. 2, 18; Plin. 9, 15, 20, § 52; 32, 9, 31, § 94; Ov. Hal. 109.
saxātilis, e (saxum), I) an- od. bei den Felsen befindlich, Felsen-, columbae, Fels-, Turmtauben, Varro: pisces, Cels., od. subst., saxātilēs, ium, m., Plin., die sich an Felsen aufhalten (dah. Ov. hal. 109 saxatilis = unus ex genere saxatilium, weil Ovid den eigentlichen Namen nicht kannte): u. so mullus, Sen.: piscatus, zwischen den Felsen, Klippfischfang, Plaut. – II) steinartig, Stein-, imber, Solin. 10, 15. Nepotian. epit. 7, 6. p. 494 H.
imbre saxatili
pisces sani: ‥ lucius et perca, saxacilus [gl.: ]roche
saxātĭlis, (16) e (saxum), ¶ 1 qui se tient dans la pierre : Varro R. 3, 7, 1 ; saxatiles pisces Col. Rust. 8, 16, 8, poissons saxatiles || subst. m. , Plin. 9, 52, nom dʼun certain poisson ¶ 2 de pierres : Sol. 10, 15.
saxātĭlis, e, agg.: (detto di pesci), che vive tra le rocce
(detto di colombe), torraiolo Varr saxatĭllis, saxalis, m.: pesce di scoglio.
saxātilis is, m
- saxum, a fish that frequents rocks, saxatile, O.